Horn Please

Na een maand lang russische roulette spelen als voetganger in het Indiaas verkeer..

is het tijd voor wraak...

Na het doneren van enkele honderden roepies en een paspoort als onderpand waren we voor twee dagen trotse bezitters van welgeteld twee scooty's en een 'zoezoekiemotor'(broemding).

Het was even wennen, maar al snel werd de claxon ontdekt.
Pak aan!

Het verkeer in het centrum is echt hell. Invoegen heeft hier niets met kijken te maken. gewoon rijden en toeteren. links rechts onder boven, overal komt wel iets vandaan en als dat niet het geval is ligt er wel een koe op de weg te maffen.

Eenmaal uit de stad kom je terecht in een conimexreclame. Boerderijen, palmbomen, rijstvelden. Beekjes al bijna opgedroogd ondanks dat de moesson nog maar net over is.
Lekker chai drinken en samosa's eten in dorpjes waar echt niemand engels spreekt.

Geweldig om een stuk India te zien zonder dollargeile touts, rikshaws en lelijke marionetten-verkopers. Alle verhalen over het 'smerige arme India' even opzij.
Er is ook een India waar mensen leven van wat hun boerderij hun biedt.
Stromend water houdt in dat er een riviertje op loopafstand is en electriciteit, tja zonder playstation valt best te leven.

Anders dan we misschien gewend zijn, maar armoedig? Nee, die indruk kreeg ik niet. Het zal vast niet elke dag Zonnig zijn als boer in India,
maarja, kan iemand me vertellen waar dat wel zo is?

The trip so far

An english breakdown of the trip so far since most has been in Dutch and pretty much useless to any foreign readers..

The very short version: India is noisy, smelly, crowded and very chaotic, and we love it...

The somewhat longer version:

Thus far we have travelled the northern part of India: Delhi - Haridwar - Danaulti - Mussoori (all 3 in Uttranchal)

We had to flee Delhi after 3 days to come back later once we're accustomed to Indian life, if you're fresh it's just too much all at once. So we decided to trek up north a bit, see the Himalayas before it got too cold. We basically decided on to options (east and west of Nepal) and simply went to the trainstation to see what was the first train to either direction, which turned out to be west.

After a false start, sitting in the wrong train ending up yet again in Delhi, we ended up in Haridwar. One of the 7 most holy cities in India, this is where the Ganges comes out of the mountains and into the plains (and it's still clear), so no alcohol and meat/eggs to be had in this town.
After arrival we both ended up with some form of Delhi belly so the no alcohol was actually quite ok to get the intestines all back in order, hopefully we're immune for the rest of the trip no we're up and running again.

Haridwar itself is an oasis of peace and quiet compared to Delhi, though it's still a mess according to western standards. Some nice scenery of the Himalayan foothills and nice and friendly people. After a stay of about a week we heared about a rock festival in Danaulti, a tiny little village a bit further up in the mountains. This pretty much sounded like music to our ears (if only to get away from the very crappy speakers played at way too loud levels in every car/rikshaw around) so next stop Danaulti.

The trip itself was about 100km, which in India means one day travel, with some great scenery and what must have been one of the greatest roads I ever travelled (in one of the most crappy cars at way too high speed, good it was dark so I couldn't see how far we would fall if we slid of the road :)

The festival was an experience: just a field of grass, a stage,a PA system and a lot of rock bands from around India (some surprisingly good). Refreshments had to be gotten in the village itself. Danaulti itself has some great views of the everwhite Himalayan mountains (which are still ~100km straight north).

After the festival was over we decided to head a bit down to mussoori, a hill station just north of Dehra Dun, to have some relaxation in the mountains before it would gettoo cold. It's so peacefull and quiet up there that you'd almost forget you're in what must be the most crowded country in the world (there are more chinese, but there's also a lot more China to fit them into).

We met some people on the festival with which we ended up sharing a room in Mussoori and it turned out our travelling plans (as far as we are planning that is) were pretty much in the same direction. So after a week in Mussoori a party of 4 headed down the mountain towards Bikaner to indulge in a visit of the Rat temple and a camel safari into the Thar desert.

Internet time is running out now so I'll post more later about Rajastan and the desert.

Kamelen Mafia

Bikaner blijkt een district van de CamelMafia zo blijkt.
Het hotel waarin we overnachtten blijkt beroemd en berucht te zijn.
"very nice hotel.. but make problems"

Later horen we van onze gids in Deshnoke dat de eigenaar een machtsbeluste 'Don' schijnt te zijn. Vino, de jongen die ons niet mee op Camelsafari wilde nemen omdat hij erachter kwam dat we gasten van het Harasar Haveli hotel waren, is blijkbaar al een keer 'Gecorrigeerd'. (het had iets te maken met een groep grote jongens en een geweer)

En dat allemaal om te zorgen dat wij onze gespaarde roepies omzetten in een te dure Camel safari.

as we say in Italy:

"Ciao!"

De bus gepakt naar Deshnoke. Toeristje gespeeld in de Karni Mata Temple, ook wel bekend als de rattentempel. Erg leuk, verschrikkelijk veel ratten die zich tegoed doen aan de reusachtige schalen melk en water. Maar helaas geen witte gezien, so far for good luck :(

Bij de tempel ontmoeten we viavia 'Babu'. Babu heeft een government job, 'doet dingen' op de stock market, is afstammeling van de godin van de rattentempel(*1) en neemt af en toe voor de leuk wat toeristen mee op camel safari. Mooi zo, iemand die t niet voor het geld hoeft te doen, maar gewoon lol heeft in het rondleiden van toeristen in de woestijn...

nice

*1 volgens de legende reincarneren alle afstammelingen van de godin als ratten en het zijn dus allemaal voorouders van Babu...

Encore!

http://uk.pg.photos.yahoo.com/beversopreis

Nog meer fotovreugd!

Ook in de bestaande mappen gooi ik af en toe wat nieuwe foteaux.
dus blijf kijken lieve kijkbuiskinderen..

Stoffige woestijngroetjes uit Bikaner.
de Bevers.

Foteaux!!

Glorie!

Het is zowaar gelukt enkele kiekjes in ons digitale foteaux-album te gooien.

Mochten de beelden niet geheel duidelijk zijn, dan is het aan te raden uw beeldscherm een kwartslag te draaien.


http://uk.pg.photos.yahoo.com/beversopreis

snel meer!

Bikaner

Zo dan toch eindelijk in de woestijn aangekomen, jezus wat een hoop kamelen..
Gelijk besloten om een 2 daagse woestijntoch per kameel te maken, gelijk weer weg uit deze stinkstad.
Dus wij naar een touroperater die aanbevolen wordt in de 'bijbel' om te informeren naar prijs en beschikbaarheid etc. etc.
Na een vriedelijk onthaal met thee en foto's en een verhaaltje over wat er zoal op het programma staat komt ie er opeens achter dat enkele mensen ons naar binnen hadden zien gaan en dat die ons hotel daarover ingelicht hadden (die ons ook een safari aan wilde smeren). Dat was gelijk het einde van onze safari inspiraties bij deze firma. Sorry maar jullie zitten in het verkeerde hotel, ik ben maar 'lower caste' en kan geen klanten afnemen van het hotel....

fijn big brother is definately watching us in de woestijn. Jamie (onze welshe reisgenoot) was eerder al iets soortgelijks tegengekomen: Ze kwamen een man tegen die ze wist te vertellen dat hoewel ze nu maar samen waren ze toch echt met z'n 4en uit de trein waren gestapt en dat er in de hele trein 19 toeristen zaten
.......
snel uit van hier
...

3e wereld treinen

Na ons laatste berichtje het besluit genomen om toch maar een beetje van Rajastan te zien op de weg naar het zuiden. We zijn na een enerverende treinreis, deed 17uur over 650km, aangekomen in Bikaner.

De trein vertrok vanuit Haridwar dus wederom terug naar de plaats waar we al een week geweest waren, maar ok onze nieuwe vrienden hadden t nog niet gezien dus een dagje kan geen kwaad. Daarna om 7 uur 's-avonds in de trein gestapt om om 12 uur 's-middags ergens in het midden van de woestijn weer uit te stappen.

Vol goede moed en met een halve fles rum in de hand zijn we de reis aangevangen en net toen de rum op was maakte de trein god weet waar een langdurige stop. Binnen no time een paar mannetjes aan het raam "what are yuo drinking sir?"
"Well we were drinking old monk, but we ran out."
En weg was het mannetje, 10 minuten later zat ie opeens naast ons in de coupe "Old monk for friends.."
"How much?"
"No from me for you, now drink my friends."
Ok dat zullen we dan maar doen...het bleek al vrij snel dat de indiers niet zo happig waren op drinken, dus de fles moest gedeeld tussen ons 4en en Baba (onze prive Sadhu).
We hebben al vrij snel verteld dat vrouwen in Europa na twaalf uur niet meer mogen drinken, zodat het tenminste weer leek alsof wij europeanen onze vrouwen toch nog een beetje in de hand hebben (en ze hadden eigenlijk ook helemaal geen dorst meer...).

(Hoe verbaasd waren ze over de respectloosheid van europese vrouwen tegenover hun mannen. Toen Franka geen zin had om haar 'top-bunk' te verruilen voor de drukke 'gezellige' beneden-bankjes werd Arjen gevraagd zijn vrouw naar beneden te commanderen. je kunt zelf waarschijnlijk wel invullen hoe succesvol dat commando was..)

Goed 1uur later was de fles soldaat, intussen was Baba al ingestort op een ander bankje, dus met 2 man veel te veel rum in veel te weinig tijd. Je kan wel invullen hoe we wakker werden....Brak, dorstig, hongerend naar 'Bacon and eggs' en starend in een identiteits bewijs.
"Goodmorning sir, this is my identification."
"Huh, and?"
"I am military police."
"Uhuh."
"It's not allowed to drink on te train."
.....
Ontnuchterende ervaring.
......
"Uhhm do we have a problem now?"
"No no problem I will help you."

Goed om vrienden te maken als je ze nodig hebt (en waarschijnlijk had ie ook wel door dat al die militairen ons erin zaten te luizen want zij wisten dit waarschijnlijk wel..)

Dhanaulti Rocks!!

www.andijis.com

Na een jaar lang geen festivalgeweld ivm. sparen voor deze reis, ons hoogste festival tot nu toe.
Op 2400 meter hoogte in het rustieke Dhanaulti*1 vond de eerste jaargang van het Dhanaulti Rocks festival plaats. Onstaan als een benefiet voor de aardbevingsslachtoffers in Kashmir. Maar vooral een mooi excuus om de bergen nogmaals te laten trillen met een goede dosis gitaargeweld.
drie dagen vol kou, Slechte Indiase rum, kampvuurtjes, geweldige Pizza, te dure accomodatie en een prachtig uitzicht. (Snowy mountains!!!)

Veel bandjes gezien, veel Nirvana en Metallica covers, de ene uitvoering beter dan de ander ;) Maar ook enkele bands hun emailadres en website afgetroggeld om die door te spelen aan de organisatie van Sziget Festival.

Rock 'n Roll en Indiase muziek kan best samen op een podium!

Geweldig om te zien dat ook de lokale bewoners helemaal los gingen op de takkah-herrie die ze voorgeschoteld kregen. Indiase dans op 'Highway to hell' is zo onmogelijk nog niet!

Vreemd om eens en festival aan de andere kant van de wereld mee te maken: Absoluut geen, maar dan ook echt helemaal geen, voorzieningen op het terrein: Gewoon een podium en een grasveld(je).
Drank alleen maar te krijgen in de lokale 'english wine and whisky shop' waar ze een keus hadden uit: veel te dure lokale whisky, veel te duur bier (1,5 euro voor 650ml!) en hele slechte goedkope rum (needless to say heben we voor ff genoeg van rum :).

Wel mooi om te zien dat het hele gehucht (inwoners plm 150?) totaal overlopen werdt door festivalvolk (plm 400) en dat de indiase bureaucratie er toch nog bijna voor gezorgd heeft dat de hele boel 5 minuten voor aanvang afgeblazen werdt (je mag dan zo'n 20 vergunningen in bezit hebben, je had er toch nog eentje extra moeten hebben...). Dit werdt opgelost door de man in pak in kwestie podiumtijd te geven tijdens de opening vh festival. Na een dus wat langzame start, een halve dag geouwehoer, kon dan toch eindelijk het festival echt beginnen.

Veel vrienden gemaakt, duh.., waaronder een radioDj uit Delhi waar we waarschijnlijk nog wel ff langsgaan als we weer in Delhi zijn (moeten we toch nog heen..) en een stel uit Wales/Spanje waar we momenteel een family hotelroom mee delen (lekkah goedkoop Mussoorie in het laagseizoen..)

*1 Zal niet op de kaart staan Joris: Tussen mussoori en chambra

Happy Diwali !!!

5 dagen feest: Geen alcohol en veel vuurwerk (het mag best mooi zijn als het ook maar heel hard boemt..). Ze hebben hier veel rotjes die knallen als je ze tegen de grond smijt en ze vinden het erg leuk om die te gebruiken als wegdek, leuk effect als je in een riksjah zit..

Koel om de vuurwerk "winkels" te zien hier, gewoon marktkraampjes aan straat op ongeveer een meter van het ontploffende vuurwerk en ze verkopen aan iedereen met baksheesh, als je kan lopen en praten kan je ook vuurwerk kopen (en veel daarvan).

We hebben 2 dagen met Paul de aussie rondgehobbeld. Gisteren Haridwar gezien en 2 tempels in de bergen, vandaag ons eerste national park.
De parken gaan allemaal pas op 15 november open, ze hebben ff tijd nodig om de wegen te herstellen na de regentijd, maar we konden wel langs de rand rijden en een stuk het bos inlopen. Helaas naast de 3 semi-makke olifanten en een hele hoop vogels (leuk voor jou Joris niet een grote parkiet maar hele vluchten van zo'n 20-30 tegelijk:) verder niks gezien hoewel er toch veel wilde olifanten en wat luipaarden, tijgers en hyena's in het park zitten (je moet wel erg veel mazzel hebben om die aan de rand te spotten. Maarja dit was het eerste park van de vele die nog gaan volgen hebben al wel de tip gehad om aan het eind van de reis naar Corbett tiger reserve te gaan daar April het begin van de zomer is dus dan beginnen de waterplaatsen al schaarser te worden (minder plaatsen waar ze kunnen zijn is meer kans dat ze naar degene waar jij zit komen).

De kans is groot dat we morgen weer ergens anders gaan kijken, we zien wel waar de trein ons brengt. Er is nog wel een mooi plaatsje een kilometer of 10 verderop dat wel een dagtripje waard zou zijn maar het simpele feit dat elke Riksjah (zo'n 50 per dag) driver aan ons vraagt of ie ons naar Rishikesh mag brengen *1 is voor ons reden genoeg om niet te gaan...

*1 Hoewel als je ze vraagt waarom dan toch ze dat zelf ook niet weten, of je vraag niet snappen, en het lijkt alsof ze daar zelf toch ook niet echt heen willen.