Monday, January 09, 2006

Zon, Zee en Rubberen eendjes


Na onze langste treinreis tot nu toe: Varanasi - Mumbai (1300km - 27 uur) een kort tripje van Mumbai naar Goa. (700 km - 12 uur)
In de trein aan de praat geraakt met enkele medereizigers;
Twee ierse jongens, vers uit het vliegtuig aan het begin van hun 8 maanden durende 'grand tour' rond de wereld.

Ier #1 houdt niet van melk in z'n koffie en al helemaal niet van zoetigheid.
Ier #2 heeft in Mumbai al een halve bus insect kill leeggespoten op een paar zieligemiertjes. en verklaarde aan de bar in Goa echt een week relaxen nodig te hebben aangezien hij al helemaal vanaf dublin naar londen, london naar mumbai en van mumbai naar Goa was gekomen.

Wij hebben deze Globetrotters veel succes gewenst met hun reizen..
ze zullen 't nodig hebben *gniffel*

Naast ons in de trein zat ook een Stel uit Finland. Anna & Thomas.

Samen met Anna een Pact gesloten Turbonegro in Goa te introduceren.
(straks even heftig cd's branden en muziek uitwisselen)

JA lieve mensen: Turbonegro leeft!

Goa


Bij Goa dacht ik altijd aan overvolle stranden vol hossende Israeli's.
Dat zal vast een kern van waarheid hebben... maar niet op het strand waar wij nu zitten.

We hebben een aardige kamer in een stil guesthouse bij Vagator Beach.
Supposedly één van de partycentre's van Goa. Maar Dankzij een, al best wel oude, ban op luide muziek tussen 22.00 en 06.00 valt het allemaal best wel mee.

Na een fijne maaltijd weeggespoeld te hebben met de nodige Kingfishers besloten we het strand zelf maar eens op te zoeken.
Tegen die tijd was het al goed donker en over een paar dagen is het volle maan dus het strand zag er zo verschrikkelijk mooi uit.

Daddy, I know we're staring at the same moon.. but I'll bet you a kingfisher the thing looks a hell of a lot better from this side of the globe!!

En het water is zo heerlijk warm dat er vandaag vrijwillig in de zee gezwommen gaat worden.

'TissierookzowarrumBert..

Misschien dat ik voor een beetje verkoeling het weerkaartje van NL nog maar een bekijk.. Brrr

We denken aan jullie !!

Correctie

Hoewel wij de vorige post afsloten met het plan om naar Bodhgaya te gaan voor een kleine meditatie cursus, in de schaduw van de boom waar Boedha het licht zag, zagen wij ons genoodzaakt de plannen enigszins tewijzigen.

Ergenstijdens de laatste gezamelijke Varanasi ochtend zagen wijzelf namelijk ook opeens het licht:

Meditatie prima maar dan wel ergens waar het niet zo 'fokking koud' is...

Zo kon het gebeuren dat wij de ochtend na het afscheid van Marlène en Hank (die volgens het laatste SMSje reeds retour zijn in ons aller kikkerlandje) op de trein met bestemming Mumbai gesprongen zijn. Alwaar wij nu achter de ramplank zitten in afwachting van de trein die ons 700km recht naar het zuiden moet brengen.

(ja inderdaad we gaan toch naar Goa...)

Al met al een dikke 2000 kilometer treinen, 1x 24 en 1x 12 uur, maar dan hebbie ook wat.
Het viel ons nu al op dat we in een ander land zitten, het is hier zo rustig op straat:
- met houd zich, min of meer, aan de verkeersregels.
- toeteren kennen ze, bijna, niet.
- autorikshaws zijn blijkbaar verboden.
- iedereen is te druk met zichzelf bezig om zich druk te maken om een paar toeristen die toevallig langslopen.

Bah het lijkt wel of we in europa zitten (het zuiden dan want het is hier gelukkig wel 30 graden :)

Thursday, January 05, 2006

Gelukkig nieuwjaar

Misschien een beetje laat maar ook wij wensen idereen alsnog een Gelukkig nieuwjaar..

Daar we nu inmiddels al 1,5 week met een redelijk tempo langs India's bekendere toeristentrekkers scheuren (nja zover dat mogelijk is met het indiase openbaar vervoer en de kwaliteit van het lokale wegennet) hebben we niet zo heel veel kans gehad jullie ervan op de hoogte te houden.

Nu dan toch eindelijk een kleine update:

Het leek er even op dat we de los vaste plannen die we gemaakt hadden voor onze 2 weekse rondreis met la familia (voor degenen die het nu nog niet weten...Marlene en Hank (Franka's modeer en broer) zijn ons op komen zoeken voor een gezellig kerst en nieuwjaars feestje) dratisch aangepast dienden te worden.
Toen wij in Delhi aankwamen bleek dat het er zo mistig was dat het vliegveld een grote chaos was en dat de meeste vluchten gewoon gecancelled waren. Als wij ons huiswerk een beetje gedaan hadden hadden we natuurlijk geweten dat dat elk jaar in December en Januari het geval is..
Er werdt dus ook in het vliegtuig omgeroepen dat de kans groot was dat er uitgeweken zou worden naar Bombay (hoera lekker warm daar). Maar nee dat was ons niet gegunt, het vliegtuig had zelfs bijna geen vertraging.

Na 2 dagen acclimatiseren in Delhi, het is toch de zure appel waar je ff doorheen moet om te wennen aan de drukte van Azie, zijn we vertokken naar Agra voor een bezoek aan de Taj Mahal.

Ja hij is mooi, maar nee Linda we gaan er niet nog een keer heen..
Wij hadden zelf al bedacht dat we hem zouden missen als we dit kerstrondje niet hadden gedaan en achteraf gezien zouden we dat waarschijnlijk weer bedacht hebben. Zelfs voor Indiase begrippen zijn de verkopers/riksjawallahs/commisievangers wel heel erg vervelend en opdringerig. Maar ja wat wil je dan ook met zo'n toeristenval.

Daar we van tevoren al gewaarschuwd waren dat ook de mensen in het treinreserveringskantoor onderheveig waren aan enige vorm van corruptie (nee sorry de komende 3 dagen is er geen uitgaande trein maar ik weet nog wel een goed hotel..) hadden we ons kaartje uit van Agra reeds op zak zodat we na een uur of 8 Agra weer in de trein zaten naar Jhansi.

Jhansi zelf is niet veel meer dan een handige tussenstop onderweg naar Orchha, een klein dorpje met meer tempels en paleizen dan inwoners, waar we lekker 2 dagen hebben rondgelopen, gerelaxed en hutspot gegeten.

Daarna per bus door naar de volgende toeristenval Khajuraho, wereldberoemd om z'n tempels met 'vieze plaatjes'. En inerdaad de hele Kama Sutra staat afgebeeld op de tempelmuren. En dan nog wat afbeeldingen waarvan ik denk dat ze, wegens het teveel slachtoffers, na de eerste druk geschrapt zijn. Ook wel leuk om een Rotterdamse indiaer tegen te komen die op vakantie was en meehielp in t familierestaurant. Helaas waren er wegens de mist in Delhi een paar vlietuigen verhinderd zodat er bijna geen toeristen waren, wij waren dus het enige slachtoffer van alle verkopers. En erger alle oud en nieuwfeesten zaten zonder gasten.. Dus oud en nieuw gevierd met een kingfisher op het balkon vh hotel.

Hierna zijn we doorgereisd naar Tala (bandhavgarh national park) voor wederom een wildlife safari. Dit is een park waar je 's-ochtends op een olifant gehesen kan worden om tijgers te kijken mochten de rangers weten waar ze zitten, dat zat er voor ons helaas niet in. Wel ontzettend genoten van het landschap in dit park en alle andere dieren die er zaten. Ook leuk om te zien hoe de gidsen hun uiterste best doen om informatie omtrend de tijgers te vergaren.
Daar de entree voor een park voor de hele dag geldt (maar deze tussen 11 en 14:30 dicht zijn) hebben we besloten 's-middags nog maar een safari te doen (ochtend is vaak beter en de ranger met olifant doen het ook niet in de middag).

Na een hoop heen en weer gerace en informatie vergaren zette onze gids de jeep ergens midden op de weg stil met de boodschap "Stil even naar de jungle luisteren". Na een minuut of 5 hoorde je inderdaad allerlei alarmkreten van dichtbij uit het bos komen, 2 minuten later waren er ook zeker 15 jeeps bijgekomen, en jawel waar de leeuwen en luipaarden het af lieten weten kun je blijkbaar wel op tijgers vertrouwen. En het is waar in t echt zijn ze echt wel mooier dan in de dierentuin.
Jammer genoeg voor Hank niet op een olifant gereden, hij zal dus nog een keer terug moeten komen...

Zo dat was het wel weer, we zitten nu in Varanasi waar de vrouwen aan het sjoppen zijn (oh moet je kijken wat een mooi stofje, oh echt zijde, oh moet je daar kijken, enfin je kent het wel..) en Hank en ik door onze internet tijd heen zijn.
Morgennacht is het weer tijd om afscheid te nemen van de familie waarna wij doorgaan naar Bodhgaya om in de schaduw van de boedha boom te zitten.

Monday, January 02, 2006

Santa's Little Helper


Vreest niet vrienden..
Iemand moet het vuile werk blijven doen. en in dit geval is het Rudolph het rode eendje..

Rudolph is goed voor dieren, houdt van hobby's en staat graag voor de camera.

Hij is uiteraard niet zo ervaren en fotogeniek als ons wijlen Santa. Maar hij heeft potentie!!

Zijn debuut voor de Taj Mahal heeft bij de bevers en medereizigers al een goede indruk gemaakt!