... we zijn weer terug
Wednesday, August 26, 2009
Tuesday, August 18, 2009
Vooruit dan, een verhaaltje
een verhaaltje voor het slapen gaan...
De laatste avond in Paramaribo, want morgenochtend vertrekken we naar een mooi stukje bos vlakbij Zanderij.
De laatste uurtjes in Suriname doorbrengen met baden in de kreek en baggeren en luieren in het mooie bos.
Je merkt het al. aan het eind van een reis wordt ik altijd een beetje "zompig".
Met een veel te roze bril rondlopen en bij alles denken "damn, ik ga t hier missen"
Zonet nog lekker aan de waterkant een ijskoude djogo gedronken en de zon onder zien gaan over de Suriname-rivier.
Twee maanden op een plek vertoeven is toch wel wat meer dan vakantie, op een of andere manier is het toch "je plekje" geworden.
Zo veel gezien, zo veel mensen ontmoet, veel te veel gedronken, gerookt en geprikt door vliegende tropische lastpakken (ik heb nog steeds een groeiende haat jegens Beestjes!)
Vorige week een weekje verbleven in Gunsi, een dorpje dat ligt aan de Boven-suriname rivier.
Het steriele internetcafe en de korte tijd maken het niet echt makkelijk er een mooi verhaal van te schrijven, dus dat houden jullie tegoed; live, met een fles wijn op tafel.
In het kort;
Overnachten in een hangmatje midden in de jungle, prachtige sula's (stroomversnellingen), een regenachtige broko dei, lieve en leuke mensen, gave natuur (natuur met acht harige poten is eng, doch gaaf), heerlijk eten en, en,
nou ja, t was gewoon onvergetelijk.
wij gaan nog even de laatste Parbo in Par'bo doen,
zien we jullie dit weekend weer in Holland Kondre.
stevige brasa van de bevers
(want ondanks dat we het hier enorm naar ons zin hebben, ga je je vriendjes en vriendinnetjes toch wel missen na een tijdje he)
De laatste avond in Paramaribo, want morgenochtend vertrekken we naar een mooi stukje bos vlakbij Zanderij.
De laatste uurtjes in Suriname doorbrengen met baden in de kreek en baggeren en luieren in het mooie bos.
Je merkt het al. aan het eind van een reis wordt ik altijd een beetje "zompig".
Met een veel te roze bril rondlopen en bij alles denken "damn, ik ga t hier missen"
Zonet nog lekker aan de waterkant een ijskoude djogo gedronken en de zon onder zien gaan over de Suriname-rivier.
Twee maanden op een plek vertoeven is toch wel wat meer dan vakantie, op een of andere manier is het toch "je plekje" geworden.
Zo veel gezien, zo veel mensen ontmoet, veel te veel gedronken, gerookt en geprikt door vliegende tropische lastpakken (ik heb nog steeds een groeiende haat jegens Beestjes!)
Vorige week een weekje verbleven in Gunsi, een dorpje dat ligt aan de Boven-suriname rivier.
Het steriele internetcafe en de korte tijd maken het niet echt makkelijk er een mooi verhaal van te schrijven, dus dat houden jullie tegoed; live, met een fles wijn op tafel.
In het kort;
Overnachten in een hangmatje midden in de jungle, prachtige sula's (stroomversnellingen), een regenachtige broko dei, lieve en leuke mensen, gave natuur (natuur met acht harige poten is eng, doch gaaf), heerlijk eten en, en,
nou ja, t was gewoon onvergetelijk.
wij gaan nog even de laatste Parbo in Par'bo doen,
zien we jullie dit weekend weer in Holland Kondre.
stevige brasa van de bevers
(want ondanks dat we het hier enorm naar ons zin hebben, ga je je vriendjes en vriendinnetjes toch wel missen na een tijdje he)
Sunday, August 16, 2009
Tuesday, August 04, 2009
Apoera
peperzuur @ Apoera
Originally uploaded by beversopreis
Zoals in de vorige post wat haastig werd verteld, hebben we wat tijd in Apoera doorgebracht.
Apoera is een rustig, uitgestrekt dorp aan de westkant van Suriname. Te bereiken via een avontuurlijke autoweg. Deze wordt afgeraden in je eentje te rijden en helemaal als je geen 4x4 ervaring hebt. De reistijd kan varieren van 6 uur tot 24 uur, afhankelijk van het weer, de staat van je auto, kapotte bruggen, eventuele bandieten en gewoon "Murphy's Law".
Iemand inhuren om te rijden en te gidsen is een dure grap (100 euro per persoon per dag!) en een tour boeken nog duurder.
En dan krijg je ook nog de verplichte genante Cultuur-dansvoorstelling erbij - argh!, nog een reden om die tours niet te doen.
Nou zijn de Bevers dol op cultuur, daar niet van. Maar dan wel het soort cultuur met een lemmetje en een parapluutje aan de rand van het glas. Laten we eerlijk blijven.
Ik dwaal af; Terug naar Apoera.
Na enig bel- en speurwerk toch besloten over de oost-westverbinding naar Nickerie te reizen, daar Bigi Pan te bekijken, en een 12-uur durende trip op de veerboot te doen naar Apoera.
Waarom speciaal dat dorp? Apoera wordt meestal vlug aangedaan bij grote tours naar de Blanche-Marie vallen en is eigenlijk geen "reisboekjes-bestemming".
Onze reisgenoot Elselyne (praktisch onze buurvrouw in Utrecht, ontmoet in Galibi) was op pad naar Apoera om daar met de lokale Openbare School te kijken naar mogelijkheden een project op te zetten om het onderwijs te verbeteren.
Verhalen van een eerder bezoek waren dermate rooskleurig dat we besloten mee te reizen.
Geen slechte keuze bleek al snel.
De veerboot was vol, maar toch ook wel leuk.
Geen plek meer om een hangmatje op te hangen, dus bij zonsondergang (meegebrachte) roti eten en rum drinken op het dak van de boot. Al gauw bleek dit een betere plek te zijn dan de propvolle en muffe boot binnen. dus uiteindelijk een dekentje erbij gepakt en onder de sterrenhemel slapen terwijl de boot rustig doortuft over de grens tussen Suriname en Brits-Guyana.
Monday, August 03, 2009
roti doks in Apoera
baden @ Apoera
Originally uploaded by beversopreis
Internettijd is al bijna op,
Dus het blogje over Apoera hou je nog tegoed;
In het kort:
Hangmatteren, veel te veel eten aangezien het hele dorp voor ons kwam koken, Franka weet nu hoe ze roti moet maken, Elselyne is druk bezig geweest met het opzetten van een schoolprject.
tot gauw
xx
wasp attack @ Bigi Pan
wasp attack @ Bigi Pan
Originally uploaded by beversopreis
Daar lig je dan; face-down in de blubber in het prachtige Bigi Pan.
Niet dat we zo'n zin hadden in een duik (alhoewel het best warm was) maar meer omdat je iets te dichtbij een wespennest vaart.
Vorige week zondag werden de packs weer dichtgesnoerd. (oef veel te veel zut bij) en gingen we op pad naar Apoera, met als tussenstop Nickerie om daar een ochtend het Bigi Pan te bevaren.
Samen met gids Stephany fijn gevaren, vogels gespot en zelfs kaaimannen gezien!
Na een tijdje varen in ondiep water kwam er een enorme rode wesp voorbij vliegen, en nog een, en nog een, en; ~ oh shit ~ we zien allemaal een fontein van die grote monsters uit een dode boom naast ons vliegen.
[panic mode]
Gids Stefany wordt geprikt in haar vinger en gilt naar ons dat we in het water moeten springen.
we nemen allemaal een duik uit de boot en belanden in het veeeeel te ondiepe water en wachten tot de rode monsters weer weggaan.
Toen de rode wolk eenmaal verdwenen was merkten we pas dat we dik in de modder lagen en hebben we allemaal een uur de slappe lach gehad over de hele actie en vooral de stinkende modder waar we allemaal mee bedekt waren.
Heel zachtjes de boot (die ondertussen zowat was vastgelopen) verder geduwd en naar een paalhut midden op het meer gevaren, om daar even goed af te spoelen en op te drogen.
Na dit melige avontuur weer rustig teruggevaren en bootschappen gedaan voor de 12 uur durende boottocht naar Apoera.
Saturday, July 25, 2009
SMS BEVER[AAN] deel 2
vanaf maandag zijn de Bevers te bereiken via
+597 8848652
(heb ik 't nu goed mam?)
+597 8848652
(heb ik 't nu goed mam?)
Thursday, July 23, 2009
alles rustig, maar de tijd vliegt als een dolle
Het is al weer even stil op de bever-blog. Maar goed ook; want dat betekent dat we weer goed op pad zijn geweest.
Niet lang na het tripje naar Berg en Dal zijn we met een georganiseerde tour vertrokken naar Galibi om zeeschildpadden te koekeloeren.
Galibi is echt een prachtige plek met zandstrand, iets wat niet veel voorkomt in Suriname. Dit zandstrand heeft de status van natuurreservaat gekregen omdat er zeeschildpadden hier hun eitjes komen leggen.
's nachts met een bootje naar het strand, op zoek naar de grote schildpadden.
Mamma-schildpad zelf hebben we niet gezien, maar wel heel erg veel baby-schildpadjes.
Je bent een toerist of je bent het niet, dus uiteraard erg veel foto's gemaakt.
een paar zijn al te bekijken in het foto-album.
Ook erg gaaf was de 'Galibi-Zoo'.
Opgericht door een 'bekeerde jager' die op en dag besloot dieren niet meer af te maken, maar ze juist te beschermen en de lokale jeugd te leren dat (beschermde!)dieren niet zomaar gedood moeten worden.
Het resultaat is een prachtige tuin -zonder hek!- waar alle dieren tam en los rondhuppelen.
De anaconda werd toch wel in een afgeloten verblijf gehouden, maar regelmatig eruitgehaald om ze bij nietsvermoedende toeristen om hun nek te laten glijden.
(erg goed slappe lach materiaal)
Aangezien de Zoo vlakbij ons verblijf lag, werd elk vrij uurtje besteed met aap-worstelen, luiaard-knuffelen en babbelen met de beheerder.
De (toch wel dure) tour bleek zijn geld zeker waard te zijn. Het eten was heerlijk, de gids wist veel te vertellen. maar het nadeel van zo'n tour is toch wel de verplichte culturele dans-avond.
Voor zowel toeschouwers als uitvoerenden een verplicht nummer. (was erg goed aan alle koppen af te lezen hihi) Maargoed. wel tof om zo'n Indianen-trom eens van dichtbij te bekijken.
Op de laatste dag van de tour nog even een croissant gegeten op de Rue Victor Hugo. en een heerlijke Kronenburgje uit de tap gedronken op het terras.
Niet lang na het tripje naar Berg en Dal zijn we met een georganiseerde tour vertrokken naar Galibi om zeeschildpadden te koekeloeren.
Galibi is echt een prachtige plek met zandstrand, iets wat niet veel voorkomt in Suriname. Dit zandstrand heeft de status van natuurreservaat gekregen omdat er zeeschildpadden hier hun eitjes komen leggen.
's nachts met een bootje naar het strand, op zoek naar de grote schildpadden.
Mamma-schildpad zelf hebben we niet gezien, maar wel heel erg veel baby-schildpadjes.
Je bent een toerist of je bent het niet, dus uiteraard erg veel foto's gemaakt.
een paar zijn al te bekijken in het foto-album.
Ook erg gaaf was de 'Galibi-Zoo'.
Opgericht door een 'bekeerde jager' die op en dag besloot dieren niet meer af te maken, maar ze juist te beschermen en de lokale jeugd te leren dat (beschermde!)dieren niet zomaar gedood moeten worden.
Het resultaat is een prachtige tuin -zonder hek!- waar alle dieren tam en los rondhuppelen.
De anaconda werd toch wel in een afgeloten verblijf gehouden, maar regelmatig eruitgehaald om ze bij nietsvermoedende toeristen om hun nek te laten glijden.
(erg goed slappe lach materiaal)
Aangezien de Zoo vlakbij ons verblijf lag, werd elk vrij uurtje besteed met aap-worstelen, luiaard-knuffelen en babbelen met de beheerder.
De (toch wel dure) tour bleek zijn geld zeker waard te zijn. Het eten was heerlijk, de gids wist veel te vertellen. maar het nadeel van zo'n tour is toch wel de verplichte culturele dans-avond.
Voor zowel toeschouwers als uitvoerenden een verplicht nummer. (was erg goed aan alle koppen af te lezen hihi) Maargoed. wel tof om zo'n Indianen-trom eens van dichtbij te bekijken.
Op de laatste dag van de tour nog even een croissant gegeten op de Rue Victor Hugo. en een heerlijke Kronenburgje uit de tap gedronken op het terras.
Tuesday, July 14, 2009
bergendal
Na een poosje luieren was het wel eens tijd voor wat relaxen~uhhh dingen doen!
Met de bus naar bergendal!
Volgens veel mensen een gewaagde zet, aangezien Suriname een land is dat vooral wordt 'bereisd' met behulp van tour-operators of inwonende familie en vrienden.
Dat we op eigen houtje het land willen verkennen zorgt bij veel mensen voor verraste blikken; "te gevaarlijk" "te duur" en meer soortgelijke spreuken krijgen we regelmatig te horen.
Maarja, de Beversopreis zijn eigenwijs en op budgetreis. Dus na wat navragen blijkt het helemaal niet zo dramatisch om op eigen houtje naar Bergendal af te reizen.
Juist best gezellig blijkt al gauw!
De bus die we moeten hebben heeft een chinees kruideniertje als beginhalte en enkele uren voor vertrek staat de bus al klaar om volgeladen te worden met zoveel bagage dat je je al gauw gaat afvragen of er nog wel passagiers me kunnen reizen. Jawel hoor! onze packs worden op twee stoeltjes gegooid bij wijze van reservering, en dan is het nog een uurtje wachten op vertrek.
Twee flessen water en een zakje bananchips als proviand en hoera, zowaar op tijd vertrekt de bus naar Brokopondo via Bergendal.
Het 20-peroonsbusje hobbelt Paramaribo uit en er onstaat een bijna melige schoolreisjessfeer. Veel geklep, gegiechel, harde muziek (ja hoor! gelukkig weer een station gevonden waar ze drie keer achter elkaar 'Billy Jean' draaien) en alle meegebrachte snacks zijn al op voor we de stad uit zijn.
Gelukkig stopt het busje bij een winkeltje waar de meeste mensen weer kunnen "bijtanken" bier, fris, snacks, broodjes, bakken bami.
Volgende keer als we zoiets meemaken, zullen we weten dat als de bus stopt om extra in te slaan, je hier ook gebruik van moet maken, aangezien in bergendal Geen winkeltje was en het er even op leek dat we de komende dagen moesten doorkomen met de 2 flessen water en de (ondertussen lege) zak bananchips.
-oeps-
Eenmaal aangekomen bij het strandje van bergendal wat verdwaasde blikken ("hoe komen jullie hier?" "met de bus??" "huh?")
Alhoewel er in de krant ook geadverteerd wordt dat een overnachting in een hangmat op het strand mogelijk is, draait het vooral op het (prijzige) resort dat enkel te bereiken is met een bootje. (of een pittig stuk omrijden, niet echt makkelijk te lopen dus)
Het strand is de 'base-camp' van het bijbehorende 'adventure center' vanwaaruit de activiteiten plaatsvinden. (hiken/fietsen/kayakken/kabelbaan) maar ook als dagbesteding voor mensen die een dagje strand willen doen.
een dagje strand betekent hier niet a la scheveningen kont-aan-kont in het zand liggen; je huurt een pina-hut waar je je hangmat kan opknopen en dus niet in de bakkende zon hoeft te liggen. Veel mensen nemen koelboxen en kookapparatuur mee.
's avonds als de 'drukke meute is vertrokken en alle resort-gasten zijn "uit-ge-survivald" valt er een fantastische rust over het strand en zoeken de bevers een hutje uit waar al wat hangmatten hangen.
De jongens van het adventure-centrum regelen een koelbox met wat djogo's voor ons en met een bootje worden we 's ochtends en 's avonds naar het resort gevaren om daar het schreeuwend dure, maar erg smaakvolle buffet te genieten.
's avonds in de volle maan langs het strand-kampvuur gezeten met het bergendal personeel wat in nabijgelegen huisjes "woont". (personeel woont 3 weken op bergendal en heeft dan 2 weken vrij)
En toen, de eerste nacht in de open lucht aan de Suriname rivier.
Wauw!
's nachts het gebulder van brulkikkers en apen.
's ochtends wakker worden door de "huishaan" die zijn rondje over het strand maakt en de vogels en natuurlijk de superspectaculaire zonsopgang!
de bevers waren het er over eens:
wij hadden de beste 'room with a view'
De dag gevuld met een mooie wandeling door de omgeving met Gids Hans die erg mooi wist te verstellen over de geschiedeis van Berg en dal.
Lekker luieren in de hangmat, turen naar de vreemde vogels die voorbij vliegen en bij zonsondergang zijn we alle 10 plateuas van de kabelbaan overgevlogen.
Damn! wat was dat gaaf zeg.
Door het bos heen zijn plateaus in de bomen geplaatst waar je met een kabelbaan door het bos kan "vliegen" met als spectaculair hoogtepunt; de langste vlucht over de suriname rivier!!
Lachwekkende foto's van bevers met safety-hats op zijn te vinden in het grote flickr-foto-boek.
Gladys: Bedankt voor de tip! Bergendal was echt waanzinnig!
Morgenochtend vertrekken we naar Galibi om (hopelijk) grote schildpadden te gaan zien!
Allemaal een dikke brasa van die bevers!
xx
Met de bus naar bergendal!
Volgens veel mensen een gewaagde zet, aangezien Suriname een land is dat vooral wordt 'bereisd' met behulp van tour-operators of inwonende familie en vrienden.
Dat we op eigen houtje het land willen verkennen zorgt bij veel mensen voor verraste blikken; "te gevaarlijk" "te duur" en meer soortgelijke spreuken krijgen we regelmatig te horen.
Maarja, de Beversopreis zijn eigenwijs en op budgetreis. Dus na wat navragen blijkt het helemaal niet zo dramatisch om op eigen houtje naar Bergendal af te reizen.
Juist best gezellig blijkt al gauw!
De bus die we moeten hebben heeft een chinees kruideniertje als beginhalte en enkele uren voor vertrek staat de bus al klaar om volgeladen te worden met zoveel bagage dat je je al gauw gaat afvragen of er nog wel passagiers me kunnen reizen. Jawel hoor! onze packs worden op twee stoeltjes gegooid bij wijze van reservering, en dan is het nog een uurtje wachten op vertrek.
Twee flessen water en een zakje bananchips als proviand en hoera, zowaar op tijd vertrekt de bus naar Brokopondo via Bergendal.
Het 20-peroonsbusje hobbelt Paramaribo uit en er onstaat een bijna melige schoolreisjessfeer. Veel geklep, gegiechel, harde muziek (ja hoor! gelukkig weer een station gevonden waar ze drie keer achter elkaar 'Billy Jean' draaien) en alle meegebrachte snacks zijn al op voor we de stad uit zijn.
Gelukkig stopt het busje bij een winkeltje waar de meeste mensen weer kunnen "bijtanken" bier, fris, snacks, broodjes, bakken bami.
Volgende keer als we zoiets meemaken, zullen we weten dat als de bus stopt om extra in te slaan, je hier ook gebruik van moet maken, aangezien in bergendal Geen winkeltje was en het er even op leek dat we de komende dagen moesten doorkomen met de 2 flessen water en de (ondertussen lege) zak bananchips.
-oeps-
Eenmaal aangekomen bij het strandje van bergendal wat verdwaasde blikken ("hoe komen jullie hier?" "met de bus??" "huh?")
Alhoewel er in de krant ook geadverteerd wordt dat een overnachting in een hangmat op het strand mogelijk is, draait het vooral op het (prijzige) resort dat enkel te bereiken is met een bootje. (of een pittig stuk omrijden, niet echt makkelijk te lopen dus)
Het strand is de 'base-camp' van het bijbehorende 'adventure center' vanwaaruit de activiteiten plaatsvinden. (hiken/fietsen/kayakken/kabelbaan) maar ook als dagbesteding voor mensen die een dagje strand willen doen.
een dagje strand betekent hier niet a la scheveningen kont-aan-kont in het zand liggen; je huurt een pina-hut waar je je hangmat kan opknopen en dus niet in de bakkende zon hoeft te liggen. Veel mensen nemen koelboxen en kookapparatuur mee.
's avonds als de 'drukke meute is vertrokken en alle resort-gasten zijn "uit-ge-survivald" valt er een fantastische rust over het strand en zoeken de bevers een hutje uit waar al wat hangmatten hangen.
De jongens van het adventure-centrum regelen een koelbox met wat djogo's voor ons en met een bootje worden we 's ochtends en 's avonds naar het resort gevaren om daar het schreeuwend dure, maar erg smaakvolle buffet te genieten.
's avonds in de volle maan langs het strand-kampvuur gezeten met het bergendal personeel wat in nabijgelegen huisjes "woont". (personeel woont 3 weken op bergendal en heeft dan 2 weken vrij)
En toen, de eerste nacht in de open lucht aan de Suriname rivier.
Wauw!
's nachts het gebulder van brulkikkers en apen.
's ochtends wakker worden door de "huishaan" die zijn rondje over het strand maakt en de vogels en natuurlijk de superspectaculaire zonsopgang!
de bevers waren het er over eens:
wij hadden de beste 'room with a view'
De dag gevuld met een mooie wandeling door de omgeving met Gids Hans die erg mooi wist te verstellen over de geschiedeis van Berg en dal.
Lekker luieren in de hangmat, turen naar de vreemde vogels die voorbij vliegen en bij zonsondergang zijn we alle 10 plateuas van de kabelbaan overgevlogen.
Damn! wat was dat gaaf zeg.
Door het bos heen zijn plateaus in de bomen geplaatst waar je met een kabelbaan door het bos kan "vliegen" met als spectaculair hoogtepunt; de langste vlucht over de suriname rivier!!
Lachwekkende foto's van bevers met safety-hats op zijn te vinden in het grote flickr-foto-boek.
Gladys: Bedankt voor de tip! Bergendal was echt waanzinnig!
Morgenochtend vertrekken we naar Galibi om (hopelijk) grote schildpadden te gaan zien!
Allemaal een dikke brasa van die bevers!
xx
Saturday, July 11, 2009
Saturday, July 04, 2009
The weather is here, I wish you were beautiful
Om maar eens verder te gaan waar de vorige keer de internet'tikken' op waren;
Suriname is een land waar je snel aan kan wennen.
Het weer kan binnen een paar uur wisselen van drukkend benauwd, tot lekker zomers tijdens en na een forse regenbui. 's nachts slapen met een ventilator voor 't bed en zo is de warmte goed te overleven.
Op een of andere (vreemde?) manier hebben we geen problemen om te schakelen naar Surinaamse tijd. Niet alleen de klok die 5 uurtjes terug mag, maar ook begrippen als "straks, later en 'een uurtje' zijn wat rekbaarder dan thuis. Maar aangezien de Bevers altijd al bekend stonden om hun 'tropische tijdsbesef' levert dit voor ons geen problemen op ;)
Zo duurde het toch wat langer dan gepland voor we "ons huisje" konden betrekken;
Na aankomst op Luchthaven Zanderij een taxi naar Parbo-centrum genomen, met het plan daar eerst even bij te komen met een drankje en dan een plan te trekken.
De taxichauffeur dropte ons op een gezellige straat en al gauw was het eerste "PARBO-bier"-uithangbord gevonden en de eerste Djogo met twee cupsen besteld.
Op het terrasje zaten meer mensen n lekker biertje te drinken, maar vooral de twee oude, dronken, luidruchtige mannen naast ons trokken de aandacht.
Nog suf van twee dagen niet slapen en een 9 uur durende vliegreis hoorden we het geratel van de, toch aardige, dronken mannen aan. Hard werd ik uitgelachen toen ik naar de telefooncel wilde lopen, kreeg meteen een mobieltje in mijn handen gedrukt van dronken man #1.
Vlak voor vertrek op Schiphol kreeg ik van Gladys en m'n moeder nog een nummer door van iemand die een huis voor ons had geregeld, Henk. Tussen het rumoer door geprobeerd Henk te bellen, me voor te stellen en te vertellen waar we zaten. Steekt er op dat moment een man over straat terwijl hij naar ons zwaait! Bleek Henk toevallig praktisch naast ons te staan. Erg grappig.
Na de kennismaking een afspraak gemaakt om een paar uur later weer contact op te nemen, aangezien onze aankomstdatum niet helemaal duidelijk was, en het huis dus nog niet 'gereed'.
De rest van de middag een beetje door Parbo geslenterd. (Editors note: Slenteren met een backpack in de Surinaamse middagzon is kudt met -dt)
Lekkere broodjes en cakes gegeten en van bankje naar terras gehopt.
's middags kregen we te horen dat het beter uitkwam als we pas de volgende dag naar het huis gingen. (man met de sleutel was op pad). Taxi genomen naar een leuk Guesthouse 'Zus & Zo" (een van de weinige namen die ik nog uit mn hoofd wist haha)
Een een echte authentieke westerse maaltijd gegeten. Nog steeds geen roti gegeten -dammit-, wel heerlijke pommodori-soep. Dit omdat we tegen deze tijd eindelijk een beetje uitgeput raakten en gewoon wilden eten en slaaaaapen!
De volgende ochtend wakker geworden zonder airco, licht en water -argh-.
(Iemand had de elektriciteitspaal voor het guesthouse geramd.)
Een goede reden om er op uit te gaan voor een ontbijtje (en een werkende plee!)
Lucky, lucky, want het was Keti Koti!
Overal op straat kraampjes met lekkere hapjes, vrolijke muziek en troep die je thuis ook niet zou kopen. Een soort koninginnedag om te zien dus.
In de mooie Palmentuin ontbeten/gebruncht met Baka bana en Telo. hmmmm
In de loop van de middag werden we door Henk en Biga opgehaald en naar het huis in Lelydorp gebracht.
Biga (heet zo omdat het geen kleine jongen is) is de beheerder van het huis en komt regelmatig aanwaaien om te checken of alles in orde is en een Djogo met ons te drinken.
Zooo dat was wel weer genoeg getik voor vandaag.
Allemaal een bossie van die bevers uit switit sranan en tot laterrrs!
Suriname is een land waar je snel aan kan wennen.
Het weer kan binnen een paar uur wisselen van drukkend benauwd, tot lekker zomers tijdens en na een forse regenbui. 's nachts slapen met een ventilator voor 't bed en zo is de warmte goed te overleven.
Op een of andere (vreemde?) manier hebben we geen problemen om te schakelen naar Surinaamse tijd. Niet alleen de klok die 5 uurtjes terug mag, maar ook begrippen als "straks, later en 'een uurtje' zijn wat rekbaarder dan thuis. Maar aangezien de Bevers altijd al bekend stonden om hun 'tropische tijdsbesef' levert dit voor ons geen problemen op ;)
Zo duurde het toch wat langer dan gepland voor we "ons huisje" konden betrekken;
Na aankomst op Luchthaven Zanderij een taxi naar Parbo-centrum genomen, met het plan daar eerst even bij te komen met een drankje en dan een plan te trekken.
De taxichauffeur dropte ons op een gezellige straat en al gauw was het eerste "PARBO-bier"-uithangbord gevonden en de eerste Djogo met twee cupsen besteld.
Op het terrasje zaten meer mensen n lekker biertje te drinken, maar vooral de twee oude, dronken, luidruchtige mannen naast ons trokken de aandacht.
Nog suf van twee dagen niet slapen en een 9 uur durende vliegreis hoorden we het geratel van de, toch aardige, dronken mannen aan. Hard werd ik uitgelachen toen ik naar de telefooncel wilde lopen, kreeg meteen een mobieltje in mijn handen gedrukt van dronken man #1.
Vlak voor vertrek op Schiphol kreeg ik van Gladys en m'n moeder nog een nummer door van iemand die een huis voor ons had geregeld, Henk. Tussen het rumoer door geprobeerd Henk te bellen, me voor te stellen en te vertellen waar we zaten. Steekt er op dat moment een man over straat terwijl hij naar ons zwaait! Bleek Henk toevallig praktisch naast ons te staan. Erg grappig.
Na de kennismaking een afspraak gemaakt om een paar uur later weer contact op te nemen, aangezien onze aankomstdatum niet helemaal duidelijk was, en het huis dus nog niet 'gereed'.
De rest van de middag een beetje door Parbo geslenterd. (Editors note: Slenteren met een backpack in de Surinaamse middagzon is kudt met -dt)
Lekkere broodjes en cakes gegeten en van bankje naar terras gehopt.
's middags kregen we te horen dat het beter uitkwam als we pas de volgende dag naar het huis gingen. (man met de sleutel was op pad). Taxi genomen naar een leuk Guesthouse 'Zus & Zo" (een van de weinige namen die ik nog uit mn hoofd wist haha)
Een een echte authentieke westerse maaltijd gegeten. Nog steeds geen roti gegeten -dammit-, wel heerlijke pommodori-soep. Dit omdat we tegen deze tijd eindelijk een beetje uitgeput raakten en gewoon wilden eten en slaaaaapen!
De volgende ochtend wakker geworden zonder airco, licht en water -argh-.
(Iemand had de elektriciteitspaal voor het guesthouse geramd.)
Een goede reden om er op uit te gaan voor een ontbijtje (en een werkende plee!)
Lucky, lucky, want het was Keti Koti!
Overal op straat kraampjes met lekkere hapjes, vrolijke muziek en troep die je thuis ook niet zou kopen. Een soort koninginnedag om te zien dus.
In de mooie Palmentuin ontbeten/gebruncht met Baka bana en Telo. hmmmm
In de loop van de middag werden we door Henk en Biga opgehaald en naar het huis in Lelydorp gebracht.
Biga (heet zo omdat het geen kleine jongen is) is de beheerder van het huis en komt regelmatig aanwaaien om te checken of alles in orde is en een Djogo met ons te drinken.
Zooo dat was wel weer genoeg getik voor vandaag.
Allemaal een bossie van die bevers uit switit sranan en tot laterrrs!
Thursday, July 02, 2009
Groeten uit Paramaribo van die bakra's op reis
Helaas geen foto's,maar jullie zullen ons op ons woord moeten geloven;
De komende maand bewonenen wij een lel van een huis in Lelydorp. (vlakbij Paramaribo). Dankzij Gladys die ons een nummer heeft gegeven van de vriendelijke Henk die dit alles voor ons heeft geregeld.
Op de veranda met een koele Djogo op tafel turen naar de mooie vogeltjes die gaan schuilen voor de komende -indrukwekkende- hoosbuien is het maar raar om te bedenken dat een paar dagen geleden we nog in 'olanda zaten.
Jaja, biertjes drinken op de veranda gaat ons vrij natuurlijk af.
Dinsdagochtend vroeg (voor ons meer maandagavond laat) stond de tax naar Utrecht klaar. netjes op tijd op Schiphol aangekomen om daar zonder al te veel vertraging het vliegtuig in te sjokken.
(Franka was helemaal blij: "We hebben computers met tetris in de stoel" -tja... alleen budget vluchten gewend he- )
Eenmaal op surinaamse bodem aangekomen voor het vliegveld een goede teug tropenlucht en Gauloises genomen en met de taxi naar Paramaribo gereden.
en toen...
was de internettijd op. [argh]
later een iets uitgebreider verhaal. nu eerst een roti scoren ;)
Groeten van de Bevers
De komende maand bewonenen wij een lel van een huis in Lelydorp. (vlakbij Paramaribo). Dankzij Gladys die ons een nummer heeft gegeven van de vriendelijke Henk die dit alles voor ons heeft geregeld.
Op de veranda met een koele Djogo op tafel turen naar de mooie vogeltjes die gaan schuilen voor de komende -indrukwekkende- hoosbuien is het maar raar om te bedenken dat een paar dagen geleden we nog in 'olanda zaten.
Jaja, biertjes drinken op de veranda gaat ons vrij natuurlijk af.
Dinsdagochtend vroeg (voor ons meer maandagavond laat) stond de tax naar Utrecht klaar. netjes op tijd op Schiphol aangekomen om daar zonder al te veel vertraging het vliegtuig in te sjokken.
(Franka was helemaal blij: "We hebben computers met tetris in de stoel" -tja... alleen budget vluchten gewend he- )
Eenmaal op surinaamse bodem aangekomen voor het vliegveld een goede teug tropenlucht en Gauloises genomen en met de taxi naar Paramaribo gereden.
en toen...
was de internettijd op. [argh]
later een iets uitgebreider verhaal. nu eerst een roti scoren ;)
Groeten van de Bevers
Monday, June 29, 2009
de bevers lusten ook een biertje
de bevers lusten ook een biertje
Originally uploaded by beversopreis
Zo!
Gisteravond een druk en gezellig weekendje afgesloten met een BBQ in de tuin van de Peppel.
Daar zijn we niet alleen vandaan gekomen met een volle buik, we zijn nu ook "trotse ouders" van 2 heuse Bevers!
(dankjewel Petra en Martijn!!)
Dit jaar dus geen tuin- of Kerstkabouters als reismascotte; maar gewoon de Beversopreis!!
Vanochtend wakker geworden met het geluid van een kotsende wasmachine ~ oh darn ~
Gelukkig mocht ik bij de buuf' de wasjes draaien die ik al twee weken had uitgesteld. Dankjewel buuf' !!
maarrrrrr: Wasjes gedaan, ingecheckt, kasten volgepropt met vleespakketten, bami-in-blik en halfjaarvoorraad Ben & Jerry's voor Joris. (Ja dames, u leest het goed; Ben & Jerry's! kom vooral even een bakkie doen hihihi)
de bevers zijn er klaar voor!
Zal Suriname ook klaar zijn voor de Bevers?
Friday, June 26, 2009
Aight!
Aight!
Originally uploaded by beversopreis
YaY!!
Blijheid alom!
Visum is geregeld, nog een paar nachtjes slapen en dan gaan we een stukje vliegen.
*spring*spring*ben'rklaarvoor*
Tuesday, June 23, 2009
Wednesday, June 17, 2009
tjeetje zeg
Ik heb mijzelf zojuist een Flickr-Pro dinges aangeschaft.
Dit omdat ik nog maar een gedeelte van mijn geuploade foteaux kon bekijken.
Meneer Flickr meldde mij op het welkomstscherm dat ik pas bij aanschaf van een pro-account mijn fotootjes weer kon zien.
Een andere optie was: fotootjes weggooien om zo ruimte te maken voor de "verstopte foto's.
Aangezien ik nogal wat foto's ben verloren bij de laatste glorieuze crash betekende dat dat ik ze eerst moest downloaden (1 foto per keer dames en heren, geen batch-functie).
Ach, die dollar staat lekker laag, dus smijt er een creditcard overheen en klaar is Mevrouw Bever.
Was ik toch in de veronderstelling dat ik heeeeeeeeeeeeel veul foto's had staan! dat viel een beetje tegen.
Verspilde centen? neuh, want ik kwam wel weer bovenstaand juweeltje tegen.
Oh ja! en natuurlijk dikke voorpret... Bijna op vakantie lalalalalaaa
Friday, January 23, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)