sms sziget naar ö9öö_hoera

erg luek ...

erg fijn zon obscuur keyboard...
je zou denken dt ik dronken ben maar ze heebben geewoon alle letterrtjes verplaatst...

hufters

Vrolijk pasen !!

no comment ... ;)

nog niet in ieder geval .. eerst even uitslapen..

Corbett national park

Toen we de eerste keer in Haridwar waren (lang geleden) zijn we met een lokale gids naar een park daar in de buurt geweest. We hadden toen al besloten dat als het budget het toe zou laten zouden we met hem 3 dagen in het bos van Corbett national park gaan zitten.

Dankzij de ouderlijke bijdrage, die we nog volledig tot onze beschikking hadden, was die mogelijkheid er. En dat hebben we geweten!

Hoewel dit veruit het duuste was dat we in India heben gedaan was t elke roepie meer dan waard.
Ons verblijf bevond zich 30km binnen de parkgrenzen en op de weg naar het guesthouse hebben we al meer wild gezien dan in de rest van de parken bij elkaar.

En jawel onze eerste wilde olifanten (waarvan later nog veel meer).
Daarna in tortaal 4 safari's gedaan waarvan 1 op de rug van een olifant (jeuzus wat schommelen die beesten).
tussen de safaris door konden we heerlijk genieten van het uitzicht vanaf het terras (was net een afrikaanse savanne incluus de hoeveelheid loslopend wild, hoewel de giraffes het helaas af lieten weten).

we waren op dag 1 begonnen met het bijhouden wat we zoal gezien hebben, daar zijn we dezelfde avond weer mee gestopt, was teveel schrijfwerk.
Een kleine selectie van het natuurschoon:
Wilde olifanten (veel daarvan)
makaken (nog veel meer)
langoer (ook aap maar dan met lange staart)
2 soorten gieren
adelaars
heul veul kleiner vogel gebeuren (incluus grote parkieten)
Krokedillen
Gavialen (da zijn krokedillen met een hele smalle bek)
jakhalzen
herten (4 soorten)

En jawel, alsof ze wisten van wie de safari gekregen hadden, op m'n moeders (A) verjaardag 3 tijgers. Waarvan er eentje lang genoeg bleef poseren om eindelijk wat foto's te maken.

Als iemand van de lezers naar india gaat en het budget laat het toe kan ik aanraden om ook naar Corbett te gaan (moet wel een maand van tevoren reserveren)
April-mei-begin juni is de beste tijd heowel het in november veel groener.

en we gaan nog niet naar huis ..

..

Maar op n gegeven moment zullen we toch wel moeten.

Op 19 April zullen we t land uitgeschopt worden i.v.m. Visumzaken en is het blijkbaar tijd om de "Hollandsche boodem" weer eens te bezoeken.

Leek het de Bevers een fijn idee om op zaterdag de 22e April een fijn "wij-zijn-terug-en-bijna-jarig" feestje te geven.

"..And then we can go to bars, New York New York!"

P.S. Joris: hebbie mooi de tijd om het pand weer begaanbaar te maken zodat er meer dan 1 mensen in passen :p

Lekkah Bakkie Buuv!

fijn aan de thee in Darjeeling!

TissutkoudheBert!!

zweten? wat nou!

truien! sokken!! sjaals!!
Met een stapeltje permits en n paar lekkere dikke sokken op reis naar Sikkim!

Mooi weer een nieuw stempeltje in t paspoort.. enne oh ja .. 't is ook erg mooi hier!

p.s. dit was om u allen (behalve m&m) een hart onder de riem te steken, het is echt niet alleen koud in nederland.

Hey fijne mensen!

Alles fris in de vrieskist?

Hier is het zoals gewoonlijk lekker zweten.
Vandaag even uitgewapperd op het strand van Chennai.
Vanavond om half 11 gaat de trein die ons heulemaol naar Calcutta gaat brengen. "Fein 32 uur in de trijn"

Linda spingt een half uur eerder dan ons in de trein naar Delhi, want die gaat zaterdagochtend weer met t vliegtuig naar huus.

Hebben jullie nog het laatste bommennieuws doorgekregen in NL?

Eergisteren een paar bommen in Varanasi ontploft. 1 in een tempel, 1 voor het treinstation en 1 bom onderschept op de mainGhat.

Vandaag bleek het, net als Delhi, de Kashmir kwestie te zijn.

Liever een kamikazesquad dat zichzelf ergens midden in de Rajastani-desert opblaast.. heeft verder niemand er last van en kan je toch je statement maken.

Dat geklieder met ledematen op straat moet toch echt een keer ophouden.

Oh ja en gisteren nog een aardbeving (5.2) in Gujarat.. en 's avonds in Indonesie.

het is weer fijn schuiven met de aardplaatjes !!!

Maargoed .. wij gaan naar 'vreedzaam' Calcutta, een permit halen om de Sundarbans in te mogen. Varen over de Gangesdelta en misschien een glimpsje van een (zoals de hotelowner in Goa het zei:) "Big fuckin' man eater man!" Bijzonder grote bengaalse tijgers dus!!
Mensen worden bij bosjes opgevroten, maar touristen schijnen ze nogal eng te vinden.. ach .. we zullen wel zien.


Daarna is het plan naar Darjeeling te tuffen en met een mooie 15-daagse permit Sikkim door te reizen. We hebben ons laten vertellen dat de Zonsopgang daar toch wel bijzonder mooi moet zijn.. Gapen naar de Himalaya's en enkele van de hoogste bergen ter wereld!

ajuus!

toetoet

met de stoomtrein de berg op naar Hillstation Ooty

leuk frans indisch straatje in Pondichery

backwaters

iets minder lettertjes vandaag, maar wat meer oude en nieuwe foteaux:



Arjen, Linda en Laura tijdens de backwatertrip in Cochin.

Water uit de lucht ?!?

Het regent! het regent! de palmpjes worden nat!!

jeetje! onze eerste regen in vier maanden!
en dan wel een goede serieuze subtropischeHoosbui!

Ti Ta Tiger Nee net niet

Na het verhaaltje voor het slapen gaan in Thiruvilla was het weer tijd voor een beetje "natuuah-en wildlijf'.

In de bus naar Kumily om vanaf daar het Periyar National Park te bezoeken.

Op het busstation in Kumily kennisgemaakt met Mani(nocommissionman) die Wel een kamer voor ons weet maat Geen Commissionman is..
Na wat heen en weer gegooi met prijzen lopen we met m mee en drukt hij ons op t hart dat hij Echt Geen Commissionman is ..

jaja .. t is al goed

Nononono commision ...

Jeepdriver!!! gilt 'ie.. terwijl hij trots met z'n autosleuteltjes rinkelt..

uiteraard had ManigeencommisionmanmaarwelJeepdriver een fijn aanbod voor ons.
Een beetje duur, maar wel aantrekkelijk en een dagvullend programma.

een lange jeepsafari door het park, een lekker ontbijt in een forest retreat.
een lange wandeling over bijzonder ruig terrein door de jungle.. echt geweldig.
niet veel wildlife gezien, maar wel enorm gave planten en bomen.
Na de wandeling een stukje varen en weer naar de forest retreat voor een fijne lunch.

nog even uitbuiken en relaxen en weer een paar uur in de jeep door het bos toeren.
halverwege de terugrit in het park begint Mani achter t stuur te springen, wijzen en gillen:

TTT TTAAA TAA TI TIGER!!!

jammergenoeg werd ons zicht geblokkeerd door de jeep die voor ons reed. Maar Mani zag nog net op tijd hoe een enorme tijger de weg overstak.

Hij wist niet meer hoe 'ie t had.
Toen hij erachter kwam dat wij de tijger gemist hadden voelde hij zich zo schuldig dat we een extra lange terugrit maakten en z'n best deed om wild dierenvolk voor ons op te sporen.

de dieren werkten niet zo hard mee maar het was evengoed een mooie rit.

Zow dat heeft ff geduurd maar dan toch maar weer een verslagje van onze omzwervingen. De laatste tijd hebben we het vooral heel erg rustig aan gedaan.

Nadat we de vorige keer afgesloten hadden met de melding dat we de trein naar Chochin wilden pakken bleek dat toch iets problematischer te zijn dan we gedacht hadden, er gaan maar een stuk of 10 treinen per dag en de eerste beschikbare kaartjes waren voor over 2 weken. Als je bedenkt dat Goa nou niet echt onze favoriete staat in India is dus toch maar besloten om de bus naar Mangalore te nemen (we waren er na een hoop gepuzzel achter gekomen dat de treinen die daarvandaan vertekken nog wel beschikbare plaatsen hadden). Dus weer een reis in een hobbelige sleeper bus. En als je met z'n 3en bent krijg je altijd de fijne bedden achterin (dat zijn d'r tenminste 3 naast elkaar).
The good thing: ik mocht in t midden :)
The not so good thing(maar wel leuk): We hebben maar een keer of 6 6 met ons voorhoofd tegen t plafond gezeten (hoera ik kan vliegen:)

Na een nacht niet slapen en om 5uur 's-ochtends de bus uitgetrapt te zijn werden we aangesproken door een engels meisje (sorry geen foto's nu de pjoeter herkent de het fotowtoestel niet) met de vraag of we het erg vonden als ze de dag met ons zou doorbrengen in Mangalore daar ze wegens omstandigheden als meisje alleen op reis was in India. Aangezien wij er helemaal niet van houden om lastig gevallen te worden door vreemde vrouwen vonden we dat uiteraard erg vreselijk en waren wij met z'n 4en.

Na een beetje babbelen bleek dat Laura ook haar zinnen op Cochin gezet had dus besloten om wat langer dan een dag met elkaar te reizen. Gelijk kaartjes geregeld en 's-avonds door naar Cochin, onze eerste bestemming in Kerala (volgens de kenners het mooiste stukje India).
Cochin bleek een heerlijke plek te zijn om een dag of 5 te relaxen en een beetje rond te kijken (ze hebben zowaar ook ouwe nederlandse gebouwen daar).
En het bleek dat ook de Indiase preutsheid aanzienlijk minder was in Kerala want ze hadden wel een kamer die groot genoeg was voor 4 personen en na de vraag voor een extra matras op de grond kwam het antwoord dat het grote bed groot genoeg was voor 3 mensen.

Cochin is ook de enige plaats in Kerala waar ze elke avond een 'toeristen' voorstelling Kathikali geven, een specifieke vorm van dans/toneel/muziek uit Kerala. Daar de toeristen versie behoorlijk gestript is (de meeste westerlingen hebben iets te weinig geduld om een hele voorstelling uit te zitten) hebben wij toch maar besloten om voor het echte werk te gaan. Op naar Tiruvilla een dorpje ~70km van Cochin alwaar de lokale tempel bijna elke nacht Kathikali heeft.
Ene inderdaad we hebben maar 1 dag hoeven wachten en toen konden we terecht voor onze eerste indiase all-nighter: aanvang 22:00 - einde plm 05:00
Jawel 7 uur lang feest, 1 bandje bestaande uit 2 zangers/blikjesspelers en 2 drummers. En een paar acteurs met erg mooie make-up/kostuums.

Mooi om te zien dat ze vooral speelden voor god (Vishnu in dit geval) om zich te verontschuldigen voor het feit dat ze de traditionele verhalen verknippen en in hapklare brokken aan toeristen voorschotelen voor een beetje geld. Publiek is welkom maar optioneel. En inderdaad er waren wat locals die ook zaten te kijken...even dan...daarna waren er wat locals die lekker lagen te slapen en af en toe eens een oogje open deden. Verder waren er wat mensen die vroeg naar hun werk moesten en ook een kwartiertje meepikten.... en wij.

Na het doorstaan van de hele voorstelling (ik ben de enige die z'n ogen de hele nacht niet gesloten heeft: Linda, Laura en Franka hebben vroeger of later toch ook ff de oogjes gesloten) moet ik zeggen dat ik 't geweldig vond maar dat ik kan begrijpen dat er een korte toeristen versie is, zo'n lange voorstelling is zeker niet voor iedereen weggelegd. Voor de liefhebbers: Wij hebben het verhaal van Krishna voorgeschoteld gekregen, dit was eigenlijk alleen maar te herkennen door de klassieke Krishna pose waar ze mee begonnen en wat kleine dingetjes.

Lost and Found

Zoals veel van jullie, onze trouwe lezers, waarschijnlijk weten, was onze reislust overgeslagen op ons gele valkparkietje 'tjikkie' *

Tjikkie is gewoon vooruit gevlogen!
kijk maar .. tweede van rechts!!

vrolijk tussen z'n nieuwe Indiase vrienden in een Zoo in hyderabad.

gelukkig maar !

* zie een der eerste posts op dit blog

Marguerita time!

Ja lieve mensen..
Barbie is ook te vinden in 'Dat Land Overal Ver Vandaan'...

hier stopppen ze 'r alleen zonder pardon in de blender met een bak suiker en n zeaui tequilla.

Proost!

Ja we leven nog ..

'T Lijkt me alleen zo vervelend voor jullie om elke week weer te lezen hoe leuk we dag-in-dag-uit geen zak uitvoeren en met een koud biertje onder 'n palmboom liggen..

Maar vooruit; 't publiek beslist dus laat ik weer eens 'n stukje volschrijven.

Na ons Uitermate Uitputtende Goa avontuur hebben we de overnachtbus naar Hampi genomen.
Erg mooi bizar landschap.. allemaal heuvels bestaande uit enorme rotsblokken met duizenden tempels 'scatteredallaraound'.
Ook een grote tempel die nog ingebruik is. Daar liep een tempelolifant.
Jaaaah leuk .. rupee in slurf .. en dan knots .. slurf op je hoofd als blessing .. leuk:)
Dit leek Arjen een fijne plek om even ziek te worden, dus "noodgedwongen" een weekje relaxen in een erg aangemaan stukje India. ( Want na een week nietsdoen in Goa kan je wel weer wat rust gebruiken, nietwaar?)

Eenmaal weer aangesterkt doorgetuft naar Hyderabad, alwaar het Franka's beurt was om een nachtje als 'Ambassadrice van de luier' op te treden.

Alle koorts, griep, hoofdpijnen en broekhoest achter ons gelaten. In de trein naar Mumbai.

en wie kwamen we daar tegen ...

Nou da's toevallig... wat doe jij hier nou??
Komt Linda opeens het perron aflopen.. ach vooruit .. reis dan de komende weken maar met ons mee !!!

Een dagje bijkletsen en boekenshoppen in Mumbai en 's avonds met de nachtbus naar Goa..
alweer?? jazeker... want in het kader van 'Linda is jarig'. is er besloten de verjaardag in kwestie te vieren op een bootje met een biertje en een zeaui dolfijnen die conform protocol naast de boot komen zwemmen. ( er is nl. een internationale commissie opgesteld die heeft geregeld dat dolfijnen voor een kleine vergoeding per jaar dwangmatig langs elke boot die ze tegen komen zullen zwemmen en leuk truukjes doen )

En daar komen we zojuist vandaan..

Inderdaad enorm veel dolfijnen gezien.. lekker gedobberd.. biertjes gedronken en fijn geluncht.

In de tussentijd ook enorm genoten van de meegesmokkelde 'droge witte'. ons guesthouse wist zowaar een paar wijnglazen en een opener tevoorschijn te toveren. dat in combinatie met een werkende koelkast .... helemaal super!!!

Morgen gaan we proberen een trein naar Kerala te pakken Cochin misschien... wat 'r als eerst beschikbaar is.

dit was kermit de kikker voor sesamstraat nieuws

Zon, Zee en Rubberen eendjes

Na onze langste treinreis tot nu toe: Varanasi - Mumbai (1300km - 27 uur) een kort tripje van Mumbai naar Goa. (700 km - 12 uur)
In de trein aan de praat geraakt met enkele medereizigers;
Twee ierse jongens, vers uit het vliegtuig aan het begin van hun 8 maanden durende 'grand tour' rond de wereld.

Ier #1 houdt niet van melk in z'n koffie en al helemaal niet van zoetigheid.
Ier #2 heeft in Mumbai al een halve bus insect kill leeggespoten op een paar zieligemiertjes. en verklaarde aan de bar in Goa echt een week relaxen nodig te hebben aangezien hij al helemaal vanaf dublin naar londen, london naar mumbai en van mumbai naar Goa was gekomen.

Wij hebben deze Globetrotters veel succes gewenst met hun reizen..
ze zullen 't nodig hebben *gniffel*

Naast ons in de trein zat ook een Stel uit Finland. Anna & Thomas.

Samen met Anna een Pact gesloten Turbonegro in Goa te introduceren.
(straks even heftig cd's branden en muziek uitwisselen)

JA lieve mensen: Turbonegro leeft!

Goa

Bij Goa dacht ik altijd aan overvolle stranden vol hossende Israeli's.
Dat zal vast een kern van waarheid hebben... maar niet op het strand waar wij nu zitten.

We hebben een aardige kamer in een stil guesthouse bij Vagator Beach.
Supposedly één van de partycentre's van Goa. Maar Dankzij een, al best wel oude, ban op luide muziek tussen 22.00 en 06.00 valt het allemaal best wel mee.

Na een fijne maaltijd weeggespoeld te hebben met de nodige Kingfishers besloten we het strand zelf maar eens op te zoeken.
Tegen die tijd was het al goed donker en over een paar dagen is het volle maan dus het strand zag er zo verschrikkelijk mooi uit.

Daddy, I know we're staring at the same moon.. but I'll bet you a kingfisher the thing looks a hell of a lot better from this side of the globe!!

En het water is zo heerlijk warm dat er vandaag vrijwillig in de zee gezwommen gaat worden.

'TissierookzowarrumBert..

Misschien dat ik voor een beetje verkoeling het weerkaartje van NL nog maar een bekijk.. Brrr

We denken aan jullie !!

Correctie

Hoewel wij de vorige post afsloten met het plan om naar Bodhgaya te gaan voor een kleine meditatie cursus, in de schaduw van de boom waar Boedha het licht zag, zagen wij ons genoodzaakt de plannen enigszins tewijzigen.

Ergenstijdens de laatste gezamelijke Varanasi ochtend zagen wijzelf namelijk ook opeens het licht:

Meditatie prima maar dan wel ergens waar het niet zo 'fokking koud' is...

Zo kon het gebeuren dat wij de ochtend na het afscheid van Marlène en Hank (die volgens het laatste SMSje reeds retour zijn in ons aller kikkerlandje) op de trein met bestemming Mumbai gesprongen zijn. Alwaar wij nu achter de ramplank zitten in afwachting van de trein die ons 700km recht naar het zuiden moet brengen.

(ja inderdaad we gaan toch naar Goa...)

Al met al een dikke 2000 kilometer treinen, 1x 24 en 1x 12 uur, maar dan hebbie ook wat.
Het viel ons nu al op dat we in een ander land zitten, het is hier zo rustig op straat:
- met houd zich, min of meer, aan de verkeersregels.
- toeteren kennen ze, bijna, niet.
- autorikshaws zijn blijkbaar verboden.
- iedereen is te druk met zichzelf bezig om zich druk te maken om een paar toeristen die toevallig langslopen.

Bah het lijkt wel of we in europa zitten (het zuiden dan want het is hier gelukkig wel 30 graden :)

Gelukkig nieuwjaar

Misschien een beetje laat maar ook wij wensen idereen alsnog een Gelukkig nieuwjaar..

Daar we nu inmiddels al 1,5 week met een redelijk tempo langs India's bekendere toeristentrekkers scheuren (nja zover dat mogelijk is met het indiase openbaar vervoer en de kwaliteit van het lokale wegennet) hebben we niet zo heel veel kans gehad jullie ervan op de hoogte te houden.

Nu dan toch eindelijk een kleine update:

Het leek er even op dat we de los vaste plannen die we gemaakt hadden voor onze 2 weekse rondreis met la familia (voor degenen die het nu nog niet weten...Marlene en Hank (Franka's modeer en broer) zijn ons op komen zoeken voor een gezellig kerst en nieuwjaars feestje) dratisch aangepast dienden te worden.
Toen wij in Delhi aankwamen bleek dat het er zo mistig was dat het vliegveld een grote chaos was en dat de meeste vluchten gewoon gecancelled waren. Als wij ons huiswerk een beetje gedaan hadden hadden we natuurlijk geweten dat dat elk jaar in December en Januari het geval is..
Er werdt dus ook in het vliegtuig omgeroepen dat de kans groot was dat er uitgeweken zou worden naar Bombay (hoera lekker warm daar). Maar nee dat was ons niet gegunt, het vliegtuig had zelfs bijna geen vertraging.

Na 2 dagen acclimatiseren in Delhi, het is toch de zure appel waar je ff doorheen moet om te wennen aan de drukte van Azie, zijn we vertokken naar Agra voor een bezoek aan de Taj Mahal.

Ja hij is mooi, maar nee Linda we gaan er niet nog een keer heen..
Wij hadden zelf al bedacht dat we hem zouden missen als we dit kerstrondje niet hadden gedaan en achteraf gezien zouden we dat waarschijnlijk weer bedacht hebben. Zelfs voor Indiase begrippen zijn de verkopers/riksjawallahs/commisievangers wel heel erg vervelend en opdringerig. Maar ja wat wil je dan ook met zo'n toeristenval.

Daar we van tevoren al gewaarschuwd waren dat ook de mensen in het treinreserveringskantoor onderheveig waren aan enige vorm van corruptie (nee sorry de komende 3 dagen is er geen uitgaande trein maar ik weet nog wel een goed hotel..) hadden we ons kaartje uit van Agra reeds op zak zodat we na een uur of 8 Agra weer in de trein zaten naar Jhansi.

Jhansi zelf is niet veel meer dan een handige tussenstop onderweg naar Orchha, een klein dorpje met meer tempels en paleizen dan inwoners, waar we lekker 2 dagen hebben rondgelopen, gerelaxed en hutspot gegeten.

Daarna per bus door naar de volgende toeristenval Khajuraho, wereldberoemd om z'n tempels met 'vieze plaatjes'. En inerdaad de hele Kama Sutra staat afgebeeld op de tempelmuren. En dan nog wat afbeeldingen waarvan ik denk dat ze, wegens het teveel slachtoffers, na de eerste druk geschrapt zijn. Ook wel leuk om een Rotterdamse indiaer tegen te komen die op vakantie was en meehielp in t familierestaurant. Helaas waren er wegens de mist in Delhi een paar vlietuigen verhinderd zodat er bijna geen toeristen waren, wij waren dus het enige slachtoffer van alle verkopers. En erger alle oud en nieuwfeesten zaten zonder gasten.. Dus oud en nieuw gevierd met een kingfisher op het balkon vh hotel.

Hierna zijn we doorgereisd naar Tala (bandhavgarh national park) voor wederom een wildlife safari. Dit is een park waar je 's-ochtends op een olifant gehesen kan worden om tijgers te kijken mochten de rangers weten waar ze zitten, dat zat er voor ons helaas niet in. Wel ontzettend genoten van het landschap in dit park en alle andere dieren die er zaten. Ook leuk om te zien hoe de gidsen hun uiterste best doen om informatie omtrend de tijgers te vergaren.
Daar de entree voor een park voor de hele dag geldt (maar deze tussen 11 en 14:30 dicht zijn) hebben we besloten 's-middags nog maar een safari te doen (ochtend is vaak beter en de ranger met olifant doen het ook niet in de middag).

Na een hoop heen en weer gerace en informatie vergaren zette onze gids de jeep ergens midden op de weg stil met de boodschap "Stil even naar de jungle luisteren". Na een minuut of 5 hoorde je inderdaad allerlei alarmkreten van dichtbij uit het bos komen, 2 minuten later waren er ook zeker 15 jeeps bijgekomen, en jawel waar de leeuwen en luipaarden het af lieten weten kun je blijkbaar wel op tijgers vertrouwen. En het is waar in t echt zijn ze echt wel mooier dan in de dierentuin.
Jammer genoeg voor Hank niet op een olifant gereden, hij zal dus nog een keer terug moeten komen...

Zo dat was het wel weer, we zitten nu in Varanasi waar de vrouwen aan het sjoppen zijn (oh moet je kijken wat een mooi stofje, oh echt zijde, oh moet je daar kijken, enfin je kent het wel..) en Hank en ik door onze internet tijd heen zijn.
Morgennacht is het weer tijd om afscheid te nemen van de familie waarna wij doorgaan naar Bodhgaya om in de schaduw van de boedha boom te zitten.

Santa's Little Helper

Vreest niet vrienden..
Iemand moet het vuile werk blijven doen. en in dit geval is het Rudolph het rode eendje..

Rudolph is goed voor dieren, houdt van hobby's en staat graag voor de camera.

Hij is uiteraard niet zo ervaren en fotogeniek als ons wijlen Santa. Maar hij heeft potentie!!

Zijn debuut voor de Taj Mahal heeft bij de bevers en medereizigers al een goede indruk gemaakt!