
... we zijn weer terug

Zoals in de vorige post wat haastig werd verteld, hebben we wat tijd in Apoera doorgebracht.
Apoera is een rustig, uitgestrekt dorp aan de westkant van Suriname. Te bereiken via een avontuurlijke autoweg. Deze wordt afgeraden in je eentje te rijden en helemaal als je geen 4x4 ervaring hebt. De reistijd kan varieren van 6 uur tot 24 uur, afhankelijk van het weer, de staat van je auto, kapotte bruggen, eventuele bandieten en gewoon "Murphy's Law".
Iemand inhuren om te rijden en te gidsen is een dure grap (100 euro per persoon per dag!) en een tour boeken nog duurder.
En dan krijg je ook nog de verplichte genante Cultuur-dansvoorstelling erbij - argh!, nog een reden om die tours niet te doen.
Nou zijn de Bevers dol op cultuur, daar niet van. Maar dan wel het soort cultuur met een lemmetje en een parapluutje aan de rand van het glas. Laten we eerlijk blijven.
Ik dwaal af; Terug naar Apoera.
Na enig bel- en speurwerk toch besloten over de oost-westverbinding naar Nickerie te reizen, daar Bigi Pan te bekijken, en een 12-uur durende trip op de veerboot te doen naar Apoera.
Waarom speciaal dat dorp? Apoera wordt meestal vlug aangedaan bij grote tours naar de Blanche-Marie vallen en is eigenlijk geen "reisboekjes-bestemming".
Onze reisgenoot Elselyne (praktisch onze buurvrouw in Utrecht, ontmoet in Galibi) was op pad naar Apoera om daar met de lokale Openbare School te kijken naar mogelijkheden een project op te zetten om het onderwijs te verbeteren.
Verhalen van een eerder bezoek waren dermate rooskleurig dat we besloten mee te reizen.
Geen slechte keuze bleek al snel.
De veerboot was vol, maar toch ook wel leuk.
Geen plek meer om een hangmatje op te hangen, dus bij zonsondergang (meegebrachte) roti eten en rum drinken op het dak van de boot. Al gauw bleek dit een betere plek te zijn dan de propvolle en muffe boot binnen. dus uiteindelijk een dekentje erbij gepakt en onder de sterrenhemel slapen terwijl de boot rustig doortuft over de grens tussen Suriname en Brits-Guyana.

Internettijd is al bijna op,
Dus het blogje over Apoera hou je nog tegoed;
In het kort:
Hangmatteren, veel te veel eten aangezien het hele dorp voor ons kwam koken, Franka weet nu hoe ze roti moet maken, Elselyne is druk bezig geweest met het opzetten van een schoolprject.
tot gauw
xx

Daar lig je dan; face-down in de blubber in het prachtige Bigi Pan.
Niet dat we zo'n zin hadden in een duik (alhoewel het best warm was) maar meer omdat je iets te dichtbij een wespennest vaart.
Vorige week zondag werden de packs weer dichtgesnoerd. (oef veel te veel zut bij) en gingen we op pad naar Apoera, met als tussenstop Nickerie om daar een ochtend het Bigi Pan te bevaren.
Samen met gids Stephany fijn gevaren, vogels gespot en zelfs kaaimannen gezien!
Na een tijdje varen in ondiep water kwam er een enorme rode wesp voorbij vliegen, en nog een, en nog een, en; ~ oh shit ~ we zien allemaal een fontein van die grote monsters uit een dode boom naast ons vliegen.
[panic mode]
Gids Stefany wordt geprikt in haar vinger en gilt naar ons dat we in het water moeten springen.
we nemen allemaal een duik uit de boot en belanden in het veeeeel te ondiepe water en wachten tot de rode monsters weer weggaan.
Toen de rode wolk eenmaal verdwenen was merkten we pas dat we dik in de modder lagen en hebben we allemaal een uur de slappe lach gehad over de hele actie en vooral de stinkende modder waar we allemaal mee bedekt waren.
Heel zachtjes de boot (die ondertussen zowat was vastgelopen) verder geduwd en naar een paalhut midden op het meer gevaren, om daar even goed af te spoelen en op te drogen.
Na dit melige avontuur weer rustig teruggevaren en bootschappen gedaan voor de 12 uur durende boottocht naar Apoera.