In Memoriam

With great sadness and pain in our hearts we are sorry to announce the loss of our beloved

SANTA

beloved by all, father of many (?)

The sight of the Bhopal disaster monument litteraly Shattered him.

He was a good friend, a worthy travelcompanion and
a damn good photomodel.

Santa will be cremated and his ashes scattered in the rives Ganges according to Indian custom.

Rest in pieces dear Klaus, you will be missed

4-2=2

Since we're supposed to be in Delhi for Christmas and Jamie & Rocio, our travel-companions for over a month now, are going to spend their last 2 'Indiamonths' in the sunny south, our party of four split up in the middle of a road junction in the city center of Veraval ;)

thanks for the good company!!
See you in a next life..

or in a month or two..

or at one of the european festivals ..

Ciao

ps: Just Chill

A little English update

Sorry for the delay but due to both the fact we lacked some serious internet connection for a while and, probably more important, we've been very very busy lying on Diu beach beneath a palm tree with some cheap beer. Diu must be among the cheapest places in India for a nice cold beer (rs 30 for a large 650ml kingfisher instead of the 80rs we har to pay in Uttaranchal) so we decided to take our time.

My last post ended with our trip out of the mountains so let's continue from there..

Although we did not plan on going to Rajastan we soon discovered our trip had to go through there if we wanted to reach Gujarat and we didn't want to pass through Delhi again (we have seen some Delhi bound trains leaving the mountains and decided to avoid them if remotely possible) so off we went into the tourist trap called Rajastan..

First place to visit was Bikaner, not very touristic and also a good place to arrange a few days in the desert accompanied by a camel. It turned out there were indeed some very good options for a safari but noone wanted/dared to take us since the hotel we stayed at was involved in what we have since been calling the camel-maffia. At first people were eager to take us on a safari for about rs500 a day but when they found their neighbour had seen us entering the shop and already called our hotel about it it (who wanted to sell us the same sdafari for rs 700 a day) we were no longer welcome. So we decided to take our loss and try someplace else. We had however one other other item on our itenary while in Bikaner: The rat temple in Deshnok 30 km south of Bikaner. Unfortunately we were not allowed in the inner temple but we still had a chance to see loads of rats (no white one though so much for good luck) and it turned out the guy selling camera permits also sold camel safaris. So the next day we checked out and headed to Deshnok again.
We spent 2 days/one night in the desert in the company of 3 camels (one with a cart), their owners and the friends we met on the festival. The safari itself was great, the Thar desert is very green for a desert and is heavily populated. Though I had trouble sitting for the 2 following weeks.

After Bikaner we went on to Jodhpur (the blue city though we couldn't really find much blue around). This turned out to be a horrible city so after spending 2 days seeing the highlights of the city we took off to Udaipur our last stop before Gujarat. And what a stop it was...
It turned out we were lucky because for the first time in 6 years there had been a decent monsoon season so the lakes who had been totally dried up for 6 years were totally filled with water. And we were also very lucky to encounter a very friendly guesthouse owner at 5am wandering te streets looking for guests while we were looking for accomodation. This turned out tho be our best, and cheapest, room yet with a great rooftop view of the lakes and accompanying palaces/7star hotels. This included the lake palace hotel starring in the James bond movie Octopussy, a fact of course which every friendly udaipurian was eager to remind us off and it was hard to find a restaurant that was NOT showing the movie at 7 pm.
I also had my first expirience as a participant in indian traffic here, we decided to rent a motorcycle and scout the countryside. This is actually great once you figure out how to drive here: Just pick a lane, sound the horn continuously and only move out of the way for things bigger than you (basically everthing with more wheels)

Udaipur was so good we stayed there for a along week and we then decided to hike straight to the coast since winter nights are getting seriously cold in the plains. I know you now all think I'm not that serious, cold??? Yuo're in india south of the tropic of cancer..., but let me remind I came prepared for the temperatures we have during the day and not for temperatures below 10 (it might have even hit 0 on occasion) so when my whole wardrobe is in use and I'm still cold it's time for action. I could think of 2 options:
A) Buy more clothes. This would mean extra weight in my pack.
B) Head for the coast. This would mean my first decent fish meal for quite some time.
The choice was simple....

So we pretty much skipped all Gujarat on the way in to head straight to Diu (officially not part of Gujarat but governed directly from Delhi) for some serious relaxation. Cheap beer, good seafood and greaqt beaches it was enough to keep us occupied for 9 days before we started hiking back into Gujarat. First we went to Sasan Gir wildlife santuary to try and spot some lions, no lion in sight but the trip alone was more than worth it (~12 hrs for a 40km trip) with the bus breaking down, ppl repairing it, breaking down agian, repairing it and so on and so on until the bus was finally given up (it was a minimum of 2 year past expiry date anyway) and we were hoisted on top of a truck for the remainder of the journey (which turned out to not be completely true since we had to change 2 more times to get to our destination).

After a day on wildlife safaris we went to Veraval to catch ongoing transport to Rajkot for a one day visit to what has been Gandhi's hometown. He actually moved here when he was 6 years old but that's still considered hometown....

And now we're totally on track again since I'm currently inside a Rajkot cyber cafe punching a keyboard.... next stop Bhopal to slowly work our way back to Delhi where we're expected at Christmas....

OV in India

Het heeft even geduurt maar we hebben dan toch eindelijk onze eerste echte india ervaring met het openbaar vervoer gehad.....

Na 9 dagen 'met een biertje, onder een palmboom op het strand liggen' in Diu vonden we het wel weer tijd om het wat rustiger aan te doen, het moet tenslotte wel een beetje leuk blijven......
Dus wij vol goede moed de reis naar Sasan Gir aangevangen om een dagje junglesafari te doen in de hoop enkele van de laatste aziatische leeuwen in het wild te kunnen aanschouwen.
De totale reis in een kilometer of 60-70 en zou dus makkelijk binnen een dag moeten kunnen zelfs met de ene overstap die gedaan moest worden in Una........Niet dus!
Het stukje naar Una was geen enkel probleem, in een share rikshaw spingen en een half uurtje hobbelen in een bakje ter grootte van een stevige bakfiets waar echt makkelijk 15 mensen en 4 backpacks in blijken te passen (nja ok een beetje proppen en aan de zij-, achter-, voor-, boven- en onderkant hangen). Uurtje wachten op de bus naar Sasan Gir die ons daar 2,5 uur later af zou moeten leveren.
Echter halverwege de rit besloot de bus de geest te geven, iets wat hij al 2 jaar eerder had moeten doen....
(voor de autotechneuten onder jullie: de verbinding tussen de aandrijfas en het wiel deed het niet meer. Resultaat hoop herrie, geen beweging). Vol goede moed beginnen de chauffeur en de conducteur het geval te repareren bijgestaan door alle mannelijke indiase passagiers die er allemaal heel interessant omheen stonden te blaten...
Half uur later springt iedereen weer in de bus want hij is gemaakt, met wat weet nog steeds geen mens maar goed. Bus gestart, resultaat ongeveer -2 meter.. Opnieuw proberen, gelukkig komt er een vrachtwagen aan, die er toch niet langs kan, en met behulp van de chauffeur en wat gereedschap lukt het om een half uur later de reis te vervolgen zij het met zo'n 10 kilometer per uur. Het lukt ze toch om de bus in het volgende dorp te krijgen alwaar het na een uur lobbien lukt iemand met een lasapparaat te vinden, bus door veel te kleine steegjes naar de werkplaats en ja hoor 15 minuten laten kunnen we weer. Dit alles lijkt zowaar gewerkt te hebben en we kunnen zowaar toch zeker zo'n 10 kilometer vooruit voordat het geheel het weer begeeft... er komt inmiddels stoom uit de oren van de chauffeur maar er moet toch weer gewerkt worden dus begint het hele circus weer opnieuw. Tot 2x toe denkt men wederom dat de klus geklaard is en dan ziet de conducteur toch eindelijk het licht: De bus is echt op....
Binnen de kortste keren worden alle passagiers op een passerende vrachtwagen geladen and off we go......again.
3 dorpjes verder is helaas het eindstation vd vrachtwagen en worden we wederom in een share rikshaw gehesen die ons naar Sasan Gir brengt, or so we think. Vol goede moed beginnen we het, inmiddels donkere, dorpje af te speuren naar een hotel. Maar gelukkig weet een behulpzame mede passagier ons te melden dat dit Sasan Gir niet is, da's nog 12 kilometer verder. Dus weer een share rikshaw in en op naar, eindelijk, onze eindbestemming.

Resultaat:
8 uur opgestaan, 20uur op plaats van bestemming. Zo zie je maar weer elke reis in India duurt (minimaal) een dag :)

Het positieve van dit verhaal is wel dat we weer 2 typen indiaas vervoer van ons todo lijstje kunnen schrappen. Naast de trein, bus, gewone rikshaw, fiets, motor, scooter en kameel hebben we nu ook de motor rikshaw (een soort pickup maar dan met de voorkant van een motor) en de vrachtwagen gehad.

En oh ja voor ik het vergeet.....geen leeuw te bekennen :(
2 safaris gedaan een in een jeep netjes zoals het hoort en een lopend (ten strengste verboden maar dat weten wij toch niet...) en een hoop wild gezien: Gestippelde herten, een adelaar, vossen (leken meer op wolven..), pauwen (duh...), wilde zwijnen (zien er net zo uit als de tamme indiase zwijnen met het verschil dat ze niet in het dorp rondlopen), grote antilopen, een krokodil.....maar niet de sterren van het park leeuwen en luipaarden die lieten zich toch echt allleen maar horen :(

Arjen

Klaus Update

tjek ut feauteaux-album maar weer eens

Diu

Dit jaar geen Gluhwein, foute kadootjes en open haard met Sinterklaas.

Neen!! niets van dat al!

Goedkoop bier, palmbomen, kokosnoten en verlaten stranden zijn ons deel!

In het zuiden van Gujarat ligt een klein eilandje dat ooit een Portugese kolonie is geweest. Heel Gujarat is drooggelegd, maar vanwege wat koloniaal gerommel valt Diu buiten deez' regeling!
Dit wordt gevierd met absurd goedkope drank. Veel Kingfisher, maar in elk restaurant krijgen we een enorme drankenkaart bij het menu.

Buiten dit zeer voordelige feit is Diu ook gewoon een fantastisch mooi eiland!!
Voor enkele roepies een paar dagen een fiets tot onze beschikking.
de wegen hier zijn plat, leeg en voor Indiase standaarden best o.k.

Heel Diu is trouwens bijzonder schoon en stil.
's middags is het hier compleet uitgestorven. winkels dicht, straten leeg...

siesta time!

m.a.w.:
"tisshierfantaaaastiesfekaansieman!!"

Horn Please

Na een maand lang russische roulette spelen als voetganger in het Indiaas verkeer..

is het tijd voor wraak...

Na het doneren van enkele honderden roepies en een paspoort als onderpand waren we voor twee dagen trotse bezitters van welgeteld twee scooty's en een 'zoezoekiemotor'(broemding).

Het was even wennen, maar al snel werd de claxon ontdekt.
Pak aan!

Het verkeer in het centrum is echt hell. Invoegen heeft hier niets met kijken te maken. gewoon rijden en toeteren. links rechts onder boven, overal komt wel iets vandaan en als dat niet het geval is ligt er wel een koe op de weg te maffen.

Eenmaal uit de stad kom je terecht in een conimexreclame. Boerderijen, palmbomen, rijstvelden. Beekjes al bijna opgedroogd ondanks dat de moesson nog maar net over is.
Lekker chai drinken en samosa's eten in dorpjes waar echt niemand engels spreekt.

Geweldig om een stuk India te zien zonder dollargeile touts, rikshaws en lelijke marionetten-verkopers. Alle verhalen over het 'smerige arme India' even opzij.
Er is ook een India waar mensen leven van wat hun boerderij hun biedt.
Stromend water houdt in dat er een riviertje op loopafstand is en electriciteit, tja zonder playstation valt best te leven.

Anders dan we misschien gewend zijn, maar armoedig? Nee, die indruk kreeg ik niet. Het zal vast niet elke dag Zonnig zijn als boer in India,
maarja, kan iemand me vertellen waar dat wel zo is?

The trip so far

An english breakdown of the trip so far since most has been in Dutch and pretty much useless to any foreign readers..

The very short version: India is noisy, smelly, crowded and very chaotic, and we love it...

The somewhat longer version:

Thus far we have travelled the northern part of India: Delhi - Haridwar - Danaulti - Mussoori (all 3 in Uttranchal)

We had to flee Delhi after 3 days to come back later once we're accustomed to Indian life, if you're fresh it's just too much all at once. So we decided to trek up north a bit, see the Himalayas before it got too cold. We basically decided on to options (east and west of Nepal) and simply went to the trainstation to see what was the first train to either direction, which turned out to be west.

After a false start, sitting in the wrong train ending up yet again in Delhi, we ended up in Haridwar. One of the 7 most holy cities in India, this is where the Ganges comes out of the mountains and into the plains (and it's still clear), so no alcohol and meat/eggs to be had in this town.
After arrival we both ended up with some form of Delhi belly so the no alcohol was actually quite ok to get the intestines all back in order, hopefully we're immune for the rest of the trip no we're up and running again.

Haridwar itself is an oasis of peace and quiet compared to Delhi, though it's still a mess according to western standards. Some nice scenery of the Himalayan foothills and nice and friendly people. After a stay of about a week we heared about a rock festival in Danaulti, a tiny little village a bit further up in the mountains. This pretty much sounded like music to our ears (if only to get away from the very crappy speakers played at way too loud levels in every car/rikshaw around) so next stop Danaulti.

The trip itself was about 100km, which in India means one day travel, with some great scenery and what must have been one of the greatest roads I ever travelled (in one of the most crappy cars at way too high speed, good it was dark so I couldn't see how far we would fall if we slid of the road :)

The festival was an experience: just a field of grass, a stage,a PA system and a lot of rock bands from around India (some surprisingly good). Refreshments had to be gotten in the village itself. Danaulti itself has some great views of the everwhite Himalayan mountains (which are still ~100km straight north).

After the festival was over we decided to head a bit down to mussoori, a hill station just north of Dehra Dun, to have some relaxation in the mountains before it would gettoo cold. It's so peacefull and quiet up there that you'd almost forget you're in what must be the most crowded country in the world (there are more chinese, but there's also a lot more China to fit them into).

We met some people on the festival with which we ended up sharing a room in Mussoori and it turned out our travelling plans (as far as we are planning that is) were pretty much in the same direction. So after a week in Mussoori a party of 4 headed down the mountain towards Bikaner to indulge in a visit of the Rat temple and a camel safari into the Thar desert.

Internet time is running out now so I'll post more later about Rajastan and the desert.

Kamelen Mafia

Bikaner blijkt een district van de CamelMafia zo blijkt.
Het hotel waarin we overnachtten blijkt beroemd en berucht te zijn.
"very nice hotel.. but make problems"

Later horen we van onze gids in Deshnoke dat de eigenaar een machtsbeluste 'Don' schijnt te zijn. Vino, de jongen die ons niet mee op Camelsafari wilde nemen omdat hij erachter kwam dat we gasten van het Harasar Haveli hotel waren, is blijkbaar al een keer 'Gecorrigeerd'. (het had iets te maken met een groep grote jongens en een geweer)

En dat allemaal om te zorgen dat wij onze gespaarde roepies omzetten in een te dure Camel safari.

as we say in Italy:

"Ciao!"

De bus gepakt naar Deshnoke. Toeristje gespeeld in de Karni Mata Temple, ook wel bekend als de rattentempel. Erg leuk, verschrikkelijk veel ratten die zich tegoed doen aan de reusachtige schalen melk en water. Maar helaas geen witte gezien, so far for good luck :(

Bij de tempel ontmoeten we viavia 'Babu'. Babu heeft een government job, 'doet dingen' op de stock market, is afstammeling van de godin van de rattentempel(*1) en neemt af en toe voor de leuk wat toeristen mee op camel safari. Mooi zo, iemand die t niet voor het geld hoeft te doen, maar gewoon lol heeft in het rondleiden van toeristen in de woestijn...

nice

*1 volgens de legende reincarneren alle afstammelingen van de godin als ratten en het zijn dus allemaal voorouders van Babu...

Encore!

http://uk.pg.photos.yahoo.com/beversopreis

Nog meer fotovreugd!

Ook in de bestaande mappen gooi ik af en toe wat nieuwe foteaux.
dus blijf kijken lieve kijkbuiskinderen..

Stoffige woestijngroetjes uit Bikaner.
de Bevers.

Foteaux!!

Glorie!

Het is zowaar gelukt enkele kiekjes in ons digitale foteaux-album te gooien.

Mochten de beelden niet geheel duidelijk zijn, dan is het aan te raden uw beeldscherm een kwartslag te draaien.


http://uk.pg.photos.yahoo.com/beversopreis

snel meer!

Bikaner

Zo dan toch eindelijk in de woestijn aangekomen, jezus wat een hoop kamelen..
Gelijk besloten om een 2 daagse woestijntoch per kameel te maken, gelijk weer weg uit deze stinkstad.
Dus wij naar een touroperater die aanbevolen wordt in de 'bijbel' om te informeren naar prijs en beschikbaarheid etc. etc.
Na een vriedelijk onthaal met thee en foto's en een verhaaltje over wat er zoal op het programma staat komt ie er opeens achter dat enkele mensen ons naar binnen hadden zien gaan en dat die ons hotel daarover ingelicht hadden (die ons ook een safari aan wilde smeren). Dat was gelijk het einde van onze safari inspiraties bij deze firma. Sorry maar jullie zitten in het verkeerde hotel, ik ben maar 'lower caste' en kan geen klanten afnemen van het hotel....

fijn big brother is definately watching us in de woestijn. Jamie (onze welshe reisgenoot) was eerder al iets soortgelijks tegengekomen: Ze kwamen een man tegen die ze wist te vertellen dat hoewel ze nu maar samen waren ze toch echt met z'n 4en uit de trein waren gestapt en dat er in de hele trein 19 toeristen zaten
.......
snel uit van hier
...

3e wereld treinen

Na ons laatste berichtje het besluit genomen om toch maar een beetje van Rajastan te zien op de weg naar het zuiden. We zijn na een enerverende treinreis, deed 17uur over 650km, aangekomen in Bikaner.

De trein vertrok vanuit Haridwar dus wederom terug naar de plaats waar we al een week geweest waren, maar ok onze nieuwe vrienden hadden t nog niet gezien dus een dagje kan geen kwaad. Daarna om 7 uur 's-avonds in de trein gestapt om om 12 uur 's-middags ergens in het midden van de woestijn weer uit te stappen.

Vol goede moed en met een halve fles rum in de hand zijn we de reis aangevangen en net toen de rum op was maakte de trein god weet waar een langdurige stop. Binnen no time een paar mannetjes aan het raam "what are yuo drinking sir?"
"Well we were drinking old monk, but we ran out."
En weg was het mannetje, 10 minuten later zat ie opeens naast ons in de coupe "Old monk for friends.."
"How much?"
"No from me for you, now drink my friends."
Ok dat zullen we dan maar doen...het bleek al vrij snel dat de indiers niet zo happig waren op drinken, dus de fles moest gedeeld tussen ons 4en en Baba (onze prive Sadhu).
We hebben al vrij snel verteld dat vrouwen in Europa na twaalf uur niet meer mogen drinken, zodat het tenminste weer leek alsof wij europeanen onze vrouwen toch nog een beetje in de hand hebben (en ze hadden eigenlijk ook helemaal geen dorst meer...).

(Hoe verbaasd waren ze over de respectloosheid van europese vrouwen tegenover hun mannen. Toen Franka geen zin had om haar 'top-bunk' te verruilen voor de drukke 'gezellige' beneden-bankjes werd Arjen gevraagd zijn vrouw naar beneden te commanderen. je kunt zelf waarschijnlijk wel invullen hoe succesvol dat commando was..)

Goed 1uur later was de fles soldaat, intussen was Baba al ingestort op een ander bankje, dus met 2 man veel te veel rum in veel te weinig tijd. Je kan wel invullen hoe we wakker werden....Brak, dorstig, hongerend naar 'Bacon and eggs' en starend in een identiteits bewijs.
"Goodmorning sir, this is my identification."
"Huh, and?"
"I am military police."
"Uhuh."
"It's not allowed to drink on te train."
.....
Ontnuchterende ervaring.
......
"Uhhm do we have a problem now?"
"No no problem I will help you."

Goed om vrienden te maken als je ze nodig hebt (en waarschijnlijk had ie ook wel door dat al die militairen ons erin zaten te luizen want zij wisten dit waarschijnlijk wel..)

Dhanaulti Rocks!!

www.andijis.com

Na een jaar lang geen festivalgeweld ivm. sparen voor deze reis, ons hoogste festival tot nu toe.
Op 2400 meter hoogte in het rustieke Dhanaulti*1 vond de eerste jaargang van het Dhanaulti Rocks festival plaats. Onstaan als een benefiet voor de aardbevingsslachtoffers in Kashmir. Maar vooral een mooi excuus om de bergen nogmaals te laten trillen met een goede dosis gitaargeweld.
drie dagen vol kou, Slechte Indiase rum, kampvuurtjes, geweldige Pizza, te dure accomodatie en een prachtig uitzicht. (Snowy mountains!!!)

Veel bandjes gezien, veel Nirvana en Metallica covers, de ene uitvoering beter dan de ander ;) Maar ook enkele bands hun emailadres en website afgetroggeld om die door te spelen aan de organisatie van Sziget Festival.

Rock 'n Roll en Indiase muziek kan best samen op een podium!

Geweldig om te zien dat ook de lokale bewoners helemaal los gingen op de takkah-herrie die ze voorgeschoteld kregen. Indiase dans op 'Highway to hell' is zo onmogelijk nog niet!

Vreemd om eens en festival aan de andere kant van de wereld mee te maken: Absoluut geen, maar dan ook echt helemaal geen, voorzieningen op het terrein: Gewoon een podium en een grasveld(je).
Drank alleen maar te krijgen in de lokale 'english wine and whisky shop' waar ze een keus hadden uit: veel te dure lokale whisky, veel te duur bier (1,5 euro voor 650ml!) en hele slechte goedkope rum (needless to say heben we voor ff genoeg van rum :).

Wel mooi om te zien dat het hele gehucht (inwoners plm 150?) totaal overlopen werdt door festivalvolk (plm 400) en dat de indiase bureaucratie er toch nog bijna voor gezorgd heeft dat de hele boel 5 minuten voor aanvang afgeblazen werdt (je mag dan zo'n 20 vergunningen in bezit hebben, je had er toch nog eentje extra moeten hebben...). Dit werdt opgelost door de man in pak in kwestie podiumtijd te geven tijdens de opening vh festival. Na een dus wat langzame start, een halve dag geouwehoer, kon dan toch eindelijk het festival echt beginnen.

Veel vrienden gemaakt, duh.., waaronder een radioDj uit Delhi waar we waarschijnlijk nog wel ff langsgaan als we weer in Delhi zijn (moeten we toch nog heen..) en een stel uit Wales/Spanje waar we momenteel een family hotelroom mee delen (lekkah goedkoop Mussoorie in het laagseizoen..)

*1 Zal niet op de kaart staan Joris: Tussen mussoori en chambra

Happy Diwali !!!

5 dagen feest: Geen alcohol en veel vuurwerk (het mag best mooi zijn als het ook maar heel hard boemt..). Ze hebben hier veel rotjes die knallen als je ze tegen de grond smijt en ze vinden het erg leuk om die te gebruiken als wegdek, leuk effect als je in een riksjah zit..

Koel om de vuurwerk "winkels" te zien hier, gewoon marktkraampjes aan straat op ongeveer een meter van het ontploffende vuurwerk en ze verkopen aan iedereen met baksheesh, als je kan lopen en praten kan je ook vuurwerk kopen (en veel daarvan).

We hebben 2 dagen met Paul de aussie rondgehobbeld. Gisteren Haridwar gezien en 2 tempels in de bergen, vandaag ons eerste national park.
De parken gaan allemaal pas op 15 november open, ze hebben ff tijd nodig om de wegen te herstellen na de regentijd, maar we konden wel langs de rand rijden en een stuk het bos inlopen. Helaas naast de 3 semi-makke olifanten en een hele hoop vogels (leuk voor jou Joris niet een grote parkiet maar hele vluchten van zo'n 20-30 tegelijk:) verder niks gezien hoewel er toch veel wilde olifanten en wat luipaarden, tijgers en hyena's in het park zitten (je moet wel erg veel mazzel hebben om die aan de rand te spotten. Maarja dit was het eerste park van de vele die nog gaan volgen hebben al wel de tip gehad om aan het eind van de reis naar Corbett tiger reserve te gaan daar April het begin van de zomer is dus dan beginnen de waterplaatsen al schaarser te worden (minder plaatsen waar ze kunnen zijn is meer kans dat ze naar degene waar jij zit komen).

De kans is groot dat we morgen weer ergens anders gaan kijken, we zien wel waar de trein ons brengt. Er is nog wel een mooi plaatsje een kilometer of 10 verderop dat wel een dagtripje waard zou zijn maar het simpele feit dat elke Riksjah (zo'n 50 per dag) driver aan ons vraagt of ie ons naar Rishikesh mag brengen *1 is voor ons reden genoeg om niet te gaan...

*1 Hoewel als je ze vraagt waarom dan toch ze dat zelf ook niet weten, of je vraag niet snappen, en het lijkt alsof ze daar zelf toch ook niet echt heen willen.

yeee chemicals

Gisteren een paar pillen gehad van een aardige Aussie die Franka was tegengekomen.
Hij had last van hetzelfde toen hij in Delhi was en bij de plaatslijke dokter/apotheek/drogist voorzien van een potje met het advies nu 2 nemen en over 4 uur weer (en dat terwijl het potje toch echt zegt 1x daags 1 tablet...).

Maar zo gezegd zo gedaan en het lijkt erop dat alle eencellige organismen in mijn maag-darmkanaal wijlen zijn (Ik ben bang dat het meer een kern- dan een intelligentbomb was dus er zal zeker het eea overleden zijn aan friendly fire....)

toch een goeie les om na een week al te leren: " Check de waterfles zeker een keer of 3 voor je betaald..."

Haridwar

Badaboom Badabeng ..

Diwali is coming en dat is te merken.
Diwali is het Hindu feest van het licht. Eigenlijk hun oud en nieuw.
'T feest schijnt 5 dagen te duren! Elke dag wordt er gefeert ter ere van een andere Godheid. (Of, om helemaal correct te blijven, de verschillende verschijningen van God).

Net als bij ons oud en nieuw zijn kinderen al lang van tevoren bezig met vuurwerk afsteken. en Hard man! stevige knallers. Hank zou helemaal wild worden ;)

Arjen kan nog steeds de kamer niet uit dus ben ik zelf maar op 'avontuur' gegaan.
Na twee dagen schone koele hotelkamer lucht is het weer even wennen aan de stank en herrie van de straat. Hier al meer koeien op straat dan in Delhi en ook veel aapjes die lopen te klooien, rennen en gillen.

Ben op de Ghat wezen kijken. Bij entree werd ik aangehouden door een man in een tja .. naar situatie, autoritair uitziend pak. Na een 'vrijwillige' donatie van rs. 100 kreeg ik een bonnetje en mocht ik verderlopen. Vroeger mochten er totaal geen 'bleekgezichten' op de ghats komen, maar tegenwoordig voor een donatie hebben ze die principes opzij gegooid. Deze donaties worden gebruikt voor het onderhoud van de shrines en temples. Geen slecht verhaal toch?

3 meter verder staat er weer een Bonnetjes-Gestapo op me te wachten, Deze donatie is voor voedsel voor de armen en brahmanen die hier rondlopen (wonen?)..
Mijn zojuist verkregen bonnetje blijkt totaal niet belangrijk en om van het gezeur af te zijn (oeeeeh wat slecht .. dat is precies wat ze willen) doe ik netjes mee en ruil ik enkele roepies voor een ander bonnetje..

Netjes wordt ik geescorteerd naar eigenlijk totaal de andere kant die ik opwilde, en voor ik het weet sta ik met m'n voeten in het water bloemen te offeren aan 'Mother Ganga'. "For good health, long and prosper life for you, your family and husband's family, good Job, Nice House"

Dus lieve Familie: Het kan niet meer stuk met ons allemaal. En dat voor maar 100rs. een koopje voor een prachtig leven nietwaar??

Na het bloempjesgeweld weer de trappen van de ghat op, om weer verder te gaan met mijn originele route.
Komt er Weer een nieuwe Herr Flick naar me toe. Zahlen Bitte (Nah.. in 't Engels dan)
Mijn handvol verse bonnetjes en offerstip en touwtjes zijn uiteraard niet van belang.
Ik mag de Ghat niet op, ondanks dat ik zojuist al tweemaal heb betaald en nog meer dan enkel bloemetjes heb geofferd.

As we say in my mother's country: " Beu van "

Ik laat de bonnenmafia voor wat ie is, draai me om en loop weg.
Door de bazaar loop ik naar het hotel.

Indiers hier denken zeker dat westerse vrouwen domme wezens zijn die de waarde van geld niet kennen... Hmmmz wacht eens even .. Indiase wijsheid? hahaha

Twee dames in Sari's lopen achter me aan en blijven maar gebaren en hindi tegen me praten. Ik ben het na bijna een week in india wel gewend en loop gewoon door.
Na een paar minuten ben ik het zat. (de meeste bedelaars hier laten je wel met rust als je ze negeert) Deze dames zijn wel erg volhardend.

Ik denk dat ze boos op me zijn omdat ze me zagen weglopen toen ik moest betalen om de ghat op te komen.
Wat ze niet hebben gezien is dat ik al een total van 300 rs. had gespendeerd die dag tbv. de armen... Sorry ladies.

Wat Bedelaars betreft wordt je hier heel snel heel hard.
Your 'typical Centraal Station Bum' vindt je hier niet zo snel. Ook niet zoals die gozer op HoogCatherijne met die symphatieke kop en 3,5 snarige gitaar.
Echt hele schrijnende gevallen komen voor je zitten als je op de trein wacht op gewoon over straat loopt.
Maar ik moet zeggen, als de het woord 'india-rookie' een beetje van je af begint te vagen. Laten ze je sneller met rust, of proberen ze 't nieteens meer, maar focussen ze hun aandacht op de troep toeristen die net uit de tourbus komt zetten.


Zo, uitgetypt voor vandaag.
Als Arjen morgen nog steeds ziek is weer een verhaal haha.
Haridwar is klein genoeg om nu al zo'n beetje alles gezien te hebben.

Namaste!

Franka

SMS DELHI BELLY UIT NAAR 0900-SHIT

Montezuma's revenge, Delhi Belly, the big Race, a Storm of feces (voor de turbonegro-lovers onder ons), 'ze bieg p00per00nie' oftewel, 'the Shits'!

Ja lieve mensen. de afgelopen drie dagen hebben de bevers weinig van de India gezien. We hebben een mooi nestje gevonden in een aangenaam hotel in het pelgrimsstadje Haridwar.
yours truly (franka in dit geval) is er al weer redelijk bovenop, nog een beetje slapjes van drie dagen toast thee en water. Maar ons geliefde bevertje mag nog even niet buiten sprintafstand van de plee komen.
Gelukkig zijn we beide niet ziek als een hond, we voelen ons wel prima eigenlijk, op het feit na dat er dus altijd binnen de 30 seconden een pot voorhanden moet zijn.

Haridwar is dus erg mooi, hier stroomt de ganges uit de himalaya en is de stroming erg heftig. Dus de zuiverende kracht van het water is hier op z'n sterkst. Pelgrims komen dus hiernaartoe om hun zonden van zich af te laten spoelen.
Ook mooie tempels op heuvels enzo... tja volgens het boekje dus, genoeg tijd gehad om te lezen maar nog niets gezien.

Arjen verdacht mij er eerst van iets in ons eten te hebben gedaan, aangezien we op de hotelkamer ook Desperate Housewives en AbFab ontvangen hahaha.
(wat nou derde wereld, smullen van hollywoodmisere kan iedereen)

Die mooie foto's laten nog even op zich wachten.
Ik heb zowaar een internetcafe gevonden waar ik een usb aansluiting kan gebruiken.
maar een kwartier per foto uploaden ... aiaiai
ik wacht nog wel even... ( en zet meteen m'n camera op een Nog lagere kwaliteit.

Jammer hoor, want Claus, onze kerstkabouter, heeft het hier ook goed naar z'n zin en heeft al enkele fotogenieke momenten beleefd.
still in one piece!!

that's it for now.

Ik ga maar eens een krantje scoren over 't laatste delhi nieuws, en een pak zakdoekjes voor arjen.. (extra zacht!!;)

Bommen en granaten

Stop now, this is getting silly!!



Gelukkig zijn we al enkele dagen uit delhi. want ja, 1 van de bommen ging af vlak naast ons hotel daar. Gadver, koude rillingen.
een paar dagen geleden zaten we op die bazaar nog chai te drinken.
Niet te veel over nadenken. ugh

laatste dag Delhi

En wie dacht dat je op vakantie lekker kan uitslapen.... de trein gaat morgen al om bloody 5 voor 7 ('s ochtends ja) (Arjens tirade, red.)
Weg uit de stad en tijd voor some country side, Delhi is echt veel te duur als je net aankomt en met grote zwarte marker TOERIST op je voorhoofd hebt staan.
Hoewel ik moet zeggen dat wetende dat je genaaid wordt je nog steeds je pasfoto's voor 80 cent hebt niet echt klinkt alsof het leven hier echt duur is...

Gisteren leuk toeristje gespeeld, en veel 'hotspots' gezien.
Ik heb al gemerkt dat we erg slechte toeristen zijn.
Onze taxi bracht ons naar veel typische toeristen dingen en vertelde telkens dat we uit konden stappen om foto's te maken..
(hmmmz .. ja .. maar wil ik dat wel?, buy the friggin postcard)
Ook de veel te dure glimmende emporium shops verlaten we binnen de minuut weer.
Weg van hier, Ik heb net hele leuke kleren gezien op de smerige bazaar!! veel leuker en goedkoper!

Foto's heb ik trouwens nog niet zoveel gemaakt, elke keer als er iets foto-waardigs gebeurt of voorbijkomt ben ik te druk bezig met kijken om m'n camera te pakken.
1 paar ogen is Echt te weinig hier (zeker als je de straat over wil steken).

wel al wat kiekjes gemaakt bij Hanuyaman's tomb (let op!, discutabele spelling, red). erg mooi.
Erg leuk waren de vrouwen die in de grond aan het hakken waren
( 'A farmer's life' ) en vroegen of ik een foto van ze wilde maken. tuurijk doe ik dat wel, en uiteraard willen ze het resultaat zien op het schermpje. Er wordt hartelijk gelachen en geklapt. Opeens wordt de glimlach verruild voor een bijzonder ernstig smoelwerk, hand omhoog: " Baksheesh!!! "

Zo zitten er over het hele complex dames erg 'rustiek en Indiaas' te zijn in ruil voor enkele rupees.

Maar goed terug naar de trein (Joris heb je viltstift bij de hand? red.) morgen de trein naar HARIDWAR, een stukje noordelijk van Delhi.
Aan de ene kant een korte reis om een beetje in te komen in het indiase treingeweld (ja het is echt zo druk als zo soms op tv laten zien) en ook een stukje van de Himalaya bekijken voor het daar te koud wordt. Omdat het bijna winter is hebben we ook een prachtige 3 weekse tocht naar Kashmir af moeten slaan (en ook wel een beetje vanwege de situatie daar...)

Het plan is om daarna onder Nepal doorte reizen naar Darjeling om een kopje thee te drinken, maar je weet hoe het gaat met plannen: die zijn er om aangepast te worden....De enige zekerheid na nu is dat we rond kerst weer in Delhi zullen zijn voor een blijde hereniging met enkele bekenden (you know who you are).

Groeten voor nu.

Delhi

Ik moet zeggend at de aankomst in Delhi op mij n grote indruk heeft gemaakt.
Ik had me op het ergste voorbereid.
Het eerste wat we tegen elkaar zeiden bij het verlaten van het vliegveld: "tisset hier rustig hè'.

Tijdens de landing en later bij het wachten op onze backpacks voelde ik me ook wel raar, ik had eigenlijk nog geen vierkante meter India gezien, maar Damn wat was ik opgelaten, blij, Silly whatever, geef het een naam.

Toegegevn, in de taxi naar het hotel biggelde er toch stiekem een dikke vermoeide maar ohzo blije vreugdetraan over m'n wang.
Na al die Jaren wachten, lezen, dromen en ouwehoeren over India zijn we er eindelijk.

'Arsehole of the universe' of 'hemel op aarde'?
geen idee eerlijk gezegd,
We hebben een half jaar om er achter te komen.


Zo, nu eerst een Kingfisher!
(volgens de aardige hotelbediende niet op het -gaaf uitzicht over de vieze smogstad- rooftop restaurant, maar even roomservice bellen en dan komt alles goed.)

Almost ready to catch up on some sleep....

People told me beforehand you either love or hate Delhi, there's no inbetween. This must mean I'm really going to love the city since I don't hate it yet but am too exhausted to love it at the moment.

If anyone has plans to go to old delhi after an overnight flight.....Don't.
It starts out nicely enough: the airport is crisp and clean, the first part of the taxi ride is relatively relaxing (if you're into a bit of creative driving on bumpy roads that is). Then all of a sudden, without anything that might remotely be called a warning in sight.....BANG there you are in utter chaos. I would probably have loved it were it not for the night of sleep I missed.

Rewinding a bit to the flight in: Teheran at night is a huge and impressive sight ( I do now understand why they claim they need nuclear power, the place almost makes Paris feel ashamed being called the light city). By day though it's a completely different ballgame: The entire view is brownish in a few different shades (only noticeable after staring into it for a while). It took me a while to realize I was no longer looking at the ground since hints of blue had appeared in my sight, I've not been able to make out the horizon though and I had a good 3 hours to look for it. This landscape continues all the way throughout Iran (and the other countries we crossed, I have no idea of the route though), and only started to change minutes before touching down at Delhi airport. So if anyone ever plans on going to this part of the middle east, I hope you have a splendid time with the locals 'cause as far as the scenery goes you're probably better off at home.

Arjen

schrik trouwens niet

maar omdat er ook mensen van buiten het Nederlandse meelezen worden er dus ook stukjes in het engels geschreven.

Dusch Neen, geen 'kijk ons eens bereisd en te globetrotter zijn om nog nederlandsch te schrijven'.

there and nog even niet back again

Daar zitten we dan, knus met z'n 2en achter een pjoeter van ons hotel.
overwegend duf en wazig van de reis.

03.00 (local time) kwamen we aan op Teheran airport.
Moeder: dank voor het hoofddoekje, want die zijn in Teheran niet alleen handig maar ook verplicht. (net als de mandjes in de supermarkt!)
We werden meteen na aankomst naar de first class lounge geloodsd.
Boekjes lezen, water drinken, roken, babbelen met de 'buren'.

'buren': bu-ren~: Degelijke jongens; een stel puberale self-proclaimed sekstoeristen en route naar bankok. stoere verhalen over dronken nachten.
Net als wij zeer tevreden over Mahan air, maar puberende sekstoerist #1 kon het toch niet laten op te merken: "volgende keer gewoon weer met een nederlandse maatschappij, ik wil gewoon de telegraaf aan boord", en dat terwijl de Teheran times zo'n verfrissende afwisseling was, eindelijk géén pro-Amerikaans nieuws.

Nog even gefilosofeerd over hoe zo'n achterlijk grote stad om 4 uur nog zoveel licht en leven kent terwijl er geen late-night bar te bekennen is.

We laten de maltbiertjes in de maxibar van de lounge voor wat ze zijn en worden door onze akela (cipier??) naar de gate gebracht. Alwaar de mannen van de vrouwen gescheiden werden.
Leuk detail; de flessen drank die bij de dames uit de tassen werden gevist werden door een handig doorgeefluik naar het 'mannen gedeelte' geloodsd.

Tijdens de vlucht naar India veel geslapen, tijdens het ontbijt maar besloten dat we vegetariers zijn geworden (n.a.v. de spannende bieflap tijdens de eerste vlucht)
Meteen raak -Linda let je op!- Linzen surprise!!! De grootste verassing was dat het nog best lekker was ook.. (nie schleg!)

de airport-pick up afspraak was niet helemaal aangekomen bij het hotel, en het telefoonnr. op de bevestiging doet niet zo heel veel meer (welcome to the 3rd world:).
Met de pre-paid taxi werden we netjes naar het juiste hotel gebracht.

even bellen, smsen, hangen, en dan maar de straat op.

We zitten in een bijzonder druk gedeelte van Delhi (of misschien juist een rustig stuk???) Neus vooruit, doen alsof je 'r al jaaaaaaaren komt en stug alle tuktuks afslaan. Snel al 'vrienden' gemaakt met een Indier die (uiteraard) niets aan ons wilde verdienen, maar wel veel goede raad had.
Omdat je je in het begin van je reis wel mag laten oplichten, zijn we braaf met hem door de stad gelopen. (scheelt namelijk enorm! je wordt niet meer 'lastig gevallen' als je al een gids hebt)
Ons eerste relatieve rustmoment beleefd in een groezelig druk steegje. Bankje, sigaretje, kopje Chai. Onze verse vriend trok wel een wenkbrauw op toen we zeiden dat we eindelijk even lekker ontspannen zaten. (huh?? dit is Delhi!!! 't is hier niet ontspannen!!)
Gelukkig had 'vriend voor het leven #1' een neef met een touristoffice en voor we Chai konden zeggen zaten we in een tuktuk naar Neef Ali.
enfin, drie compleet verzorgde tours afgeslagen, maar wel morgen een Taxi voor het hotel die ons de hele dag Delhi gaat laten zien.

First stretch

After a somewhat slow takeoff, literally slow I can add since it felt the plane had just about enough speed to get us floating instead of flying, we had an unexpected good flight.
Given the knowledge we paid well under €500,- for an open return ticket to Delhi I could only imagine the word service would not be in the vocabulary of MAHAN air personell, the truth is it's been a long time since I had this kind of service (must be the kerosine they save with the slow starts athat accounts for the low fares:)

I have just made a startling discovery though, there is something worse than German food: Iranian airline food prepared in Germany... The only good thing it did me was making me look forward to not eating any meat for the next 6 months.

Last post from this part of th world

We're about ready to take off. 12 hrs of travelling to go and then the adventure can begin. The next post will prolly be from Delhi.

Piktjuurs!!

Zo lieve kijkbuiskinderen!

na het nodige zoek en freubelwerk heb ik dan toch eindelijk een fatsoenlijk online foto-album gevonden;

kijkt en huivert!

nu enkel nog gevuld met wazige feest-feauteaux maar hopelijk snel genoeg een bron van mooie kiekjes van verre oorden!

ohja, ook handig om te weten; ons email adres is beversopreis@yahoo.co.uk.
Voor al uw sappige roddels en persoonlijke berichten!

feest!

De 'to-do'lijst lijst wordt dus steeds korter. nog een paar laatste dingetjes kopen, visum halen (gebeurt de dag voor vertrek ivm. ingangsdatum) en feesten natuurlijk!!

Zaterdag a.s. (15-10) staat namelijk in huize beverdam het bier koud en de wijn op temperatuur. Nog even een afscheidsfeestje met familie, vrienden, vage bekenden en toevallige voorbijgangers ('hè, de deur staat open!) om nog maar eens duidelijk te maken waarom we over een half jaar weer terugkomen!

Kriebels

Whoei! nog 8 nachtjes slapen.
Jaja lieve menschen, het moment is daar om in 'nachtjes slapen' te gaan rekenen.
Ik weet het, daar kan je altijd mee beginnen, maar ik moet bekennen dat ik daar in de zomer mee begon, maar zeg nou zelf; 'nog 96 nachtjes slapen' klinkt toch niet zo lekker.

Grote vreugde toen ik vanmiddag de tickets in de brievenbus vond!
we gaan dus echt weg!
en wel op zaterdag 22 oktober om 20.30 vanaf Dûsseldorf.

vrijdag (13-10) de laatste werkdag, en dan heb ik nog een weekje om .. euh... 'dingen te doen'. Zo'n beetje alles is al geregeld gekocht en gedaan.

De vogel is Gevlogen

De reislust is overgeslagen naar onze huisdieren.
Vanochtend kwam huize Beverdam ter ontdekking dat het gele verenbaaltje 'Tjikkie' zich toch wel erg goed verstopt heeft. Onder de bank of toch door het kleine raampje de wijde wereld in??

Ik heb nog steeds geen idee.

misschien heeft (de nu wel iets dikkere) elvis zichzelf voor wereldbloodydierendag op een peanutbutter-tjikkie-sandwich getrakteerd?

A Puppy named Paddy

leuk hoor zo'n klein hondemormeltje in huis.
issienielief

eerste post ..

zozo, een weblog.
kunnen alle sappige roddels en verhalen toch gedeeld worden tijdens onze India reis.

Schrik niet van het design. we zijn nog druk aan het sleutelen.