dit kan dus echt niet (meer).

Zoals al eerder opgemerkt: dat "allemachtig prachtig" kan dus echt niet. Dat staat met stip bovenaan.
Wat willen we ook echt niet meer horen:
- where you come from?
We hebben ontdekt dat het antwoord Czechie het beste resultaat oplevert. Men valt stil en moet dit even verwerken. Op elk land uit de wereld hebben ze wel een of andere one-liner, van Tsjechie weten ze niets, dus. (Haha victorie!)
- what's your name?
Beantwoorden met een wedervraag wil ook nog wel eens een interessante conversatie opleveren. Ga een heel verhaal in het engels ophangen geeft ook goede resultaten. het beste effect krijg je als je gaat informeren waarom deze informatie verstrekt dient te worden.
- goodmorning, give me money. (door kleine kinderen)
Hebben we geen woorden of flauwe opmerkingen voor.
- the market is that way.
Het wordt vaak niet echt op prijs gesteld als je laat merken dat je zelf ook aardig de weg begint de kennen en de behulpzame egyptenaar wijst op alle andere bezienswaardigheden in de omgeving.
(ook the gebruiken met andere locaties; the Nile is that way, om dan precies de tegenovergestelde richting aan te wijzen, toevallig kom je dan net langs z'n winkeltje. Marketingboys let op: tomtom kan hier goede zaken doen, het richtingsgevoel van de egyptenaar is niet helemaal "je-van-het")
- wanna buy scarf?
Nee man, het is 40 graden en in Rotterdam zien ze er precies zo uit en zijn ze op de markt veel goedkoper en hoef je niet eens af te dingen.
- How many camels?
(vaak gecombineerd met de frase: Want an egyptian husband? raar misschien, maar zo aantrekkelijk klinkt dat niet)
- This is a rock
(om dan om geld te vragen, en uiteraard beledigd zijn als je niets geeft)

Mochten de hitte en opdringerige verkopers en touts het goede humeur opbreken is er nog een optie:
Draai voor het spel-element de rollen eens om.
Wijs de oh-zo-behulpzame jongen die je naar een winkel probeert te lokken de weg naar de markt, en probeer hem te koppelen aan verkopers in de buurt.
Zet je simpelste glimlach op, doe alsof je hem verkeerd begrijpt en vraag of hij misschien interesse heeft in een mooie sjaal, een plastic sfinx of een ritje in de paardenkoets. Verzeker de beste man van het feit dat hij een goede prijs kan krijgen en glimlach nog eens extra vriendelijk.
Het effect kan varieren: de wat slimmere jongens barsten in lachen uit en laten je direct met rust, anderen raken erg gefrustreerd, kijken erg moeilijk en roepen je vaak nog iets na. Wees gerust; deze kreten zullen vooral in het arabisch worden uitgesproken, de reiziger in kwestie verstaat hier toch geen hol van en hoeft zijn of haar slappe lach dus niet te onderbreken voor beledigde gevoelens.

Om af te sluiten:
We willen eigenlijk ook geen mensen op Crocks tijdens de vakantie zien.
En op straat lopen in je onderbroek maar wel met een hoofddoek (want je past je aan), kom op dames!

wifi wabliefie

Zoals de oplettende lezer al gemerkt heeft, het bloggen ging niet zo goed omdat ons verder uitstekende hotel wat internetproblemen had/ heeft. Maar wie wil er nou internet als je op het dakterras naar de Nijl kan kijken? Afijn, internet is wel heel fijn als je uren op een vliegveld moet wachten. Het begon in Luxor. Franka wilde een waterpijp als handbagage meenemen. Ze had nog verteld dat er in de kooltjes (die erbij horen) buskruit zat. Mochten niet mee het vliegtuig in. Dus weer terug naar de incheckbalie om een extra tas in te laten checken. Geen probleem, veel glimlachen en verder alles onder controle. Goede vlucht en niets aan de hand. Bagage kwam netjes aan. Zo te zien niets beschadigd. Op naar de internationale vluchten. Volgens de meneer in uniform mochten we pas om 22.30 naar binnen. Wij weer lief glimlachen. Geen wifi in de buurt. Boek uitgelezen. Om 22.00 uur weer naar die meneer. We mochten niet naar binnen. Onze tassen waren inmiddels wel binnen. We hebben ons voor de ingang geposteerd met de mededeling dat we niet meer weggingen. Een andere meneer kwam er bij. Probleem uitgelegd. Hij overleggen. wat bleek, onze meneer sprak helemaal geen engels, kon waarschijnlijk ook niet lezen wat er op ons ticket stond en we waren bij de verkeerde terminal. (Maar leg dat maar eens uit als macho-egyptenaar aan een paar vrouwen.) Dan zeg je liever gewoon: "No entry."
Nu zitten we wel in de goede terminal. Het is een gave om hele grote gebouwen niet te zien, wij konden uiteraard terminal 1 niet vinden... (Wat staat er met koeienletters geschreven????) We mogen nog niet inchecken, maar hebben wel wifi. Dus wie wil er inchecken als je wifi tot je beschikking hebt. Sttraks vast meer. Onder andere wat kan absoluut niet meer als je op reis bent in 2010/2011.

allemachtig prachtig

Zoals het hoort in een toeristenoord, kent iedere verkoper z'n talen...
nou ja, minstens twee woorden van de meeste talen.

Voor de afdeling NL is helaas de keuze gevallen op "allemachtig prachtig"
De eerste keer laat het je nog glimlachen om het oubollige groepje woorden,
na 3 dagen begint het goed de keel uit te hangen.

Na een korte vlucht van Cairo naar Luxor worden we opgewacht door een chauffeur van het Nefertiti hotel en al gauw zitten we in de schaduw heerlijk te lunchen,

Het eten is hier echt heerlijk!
Sjorba ofwel linzensoep, hummus, babaganush, vers brood, tahin.
yumm, hier kan ik wel op leven ja!

Het is hier absurd warm, waarschijnlijk een graad of 40, om af te koelen denken we af en toe eens aan "oktober in NEderland"
zelfs in het overdekte schaduwsteegje zijn enorme airco's neergezet die koude lucht de straat opblazen om te zorgen dat de toeristen niet wegsmelten.


Na de lunch een stukje lopen, even de buurt verkennen.
"De buurt" hier is een prullariabazaar met (confrom de norm) redelijk irritante en opdringerige verkopers.
Helaas bleken de mensen op de gewone markt minstens zo vervelend.
Erg opdringerig en brutaal. Als je laat merken hier geen zin in hebt hoor je achter je allerhande nare geluiden; sissen blazen, knorren (?wtf?) en woorden die ik gelukkig grotendeels niet versta.


Het hotel waar we in verblijven trekt de balans weer absoluut naar het positieve.
We slapen in een (allemachtig) prachtig mooie, schone kamer in dit recent gerenoveerde hotel.

Het mooiste plekje van het hotel is boven;
Een dakterras met uitzicht op de Nijl, de Bergen en, recht voor de deur, een laan van sfinxen die leidt naar de ingang van de luxor tempel.
waaaaaauwie!

Pyramids

Na een paar dagen rondstruinen door de stad voelt het al alsof we hier een week zijn.
Er is zoveel te zien, zoveel mensen op straat.

Na de eerste indruk van een enorm drukke stad, vol met wild verkeer en mensen die je continu aanspreken voelt Cairo aan als een fijne plek.
Eenmaal geleerd welke gesprekken wel en niet aan te gaan (where are you from, come to my shop, blablabla) Spreek je naast verkopers ook "gewone" mensen om gewoon een praatje te maken of je op sleeptouw nemen bij het oversteken van de straat.
Iets wat hier verdacht veel op een real-life versie van Frogger lijkt.
tussen de auto's manouvreren, precies genoeg oogcontact met alle chauffeurs en Gaan!

Een vaak gehoord advies:
"close your eyes, walk and pray to Allah"

Nu vertrouw ik meer op mijn eigen zicht dan het gebed maar grappig is wel het besef dat de landen waar geloof wat prominenter is, het verkeer ook zodanig is dat je vanzelf wel gaat bidden ;)



's avonds voor het slapen nog even een kopje thee en n waterpijp, op de achtergrond muziek uit de televisie die hier elke dag op straat wordt neergezet.
Gisteravond zat de straat helemaal afgeladen vol; Voetbal!
Blijkbaar een belangrijke wedstrijd want de hele straat stond vol met stoeltjes, waterpijpen, zingende joelende juichende toeschouwers.

Over het algemeen worden de theehuizen vooral bevolkt door mannen maar aan het begin van de avond zitten er nog best wel wat vrouwen aan de sjisha en een sapje.

Gisteren de hele ochtend in het museum doorgebracht.
Hier staat echt letterlijk in elk hoekje en nisje wel wat best overweldigend; zoveel schatten uit het hele land uit de grond gehaald en hier tentoongesteld.

Mona-lisa-achtige praktijken bij het dodenmasker van Tutanchamun, maar toch wel de moeite waard. Zoals met meer dingen die hier te zien zijn heeft het wel iets magisch om er zo dichtbij te staan, nadat je het je hele leven al op plaatjes, boeken en televisie hebt gezien.

Ook bij de pyramides was dat zo.
Een beeld wat eigenlijk al zo uitgekauwd en kitscherig is geworden
maar zo mooi en speciaal om er naast te lopen.

"de drie van Gizeh" maken van de Sfinx maar een klein beeldje;)

De complete tours hebben we gelaten voor wat ze zijn; Via het hotel hebben we een chauffeur geregeld die ons naar Gizeh, sakkara, Memphis en Dahsjur.
Geen gids, want we zijn eigenwijs, kijken ons hele leven al discovery en willen vooral gewoon rondlopen en kijken zonder netjes op te moeten letten op alle verhalen die verteld worden.

Een goede keuze, want wat een fantastische dag!
Als uitsmijter in Dashjur ook een pyramide ingeklommen.
Terwijl we afdalen in een hele krappe benauwde gang bedenk ik me dat ik erg blij ben geen last te hebben van claustrofobie... toch?
wow, even goed ademhalen, niet te veel nadenken en doorkruipen door die eindeloze gang naar beneden.

eenmaal binnen, waar nieteens zoveel te zien is - helemaal niets eigenlijk, raak ik toch wel betoverd; "Whahhaaaaa ik sta gewoon IN een pyramide"
De bizar heftige ammoniakgeur van duizenden jaren zweet is ook erg euhmm. betoverend? vunzig?

in ieder geval; dit is waarvoor we hier kwamen!
Fantastisch!

Morgenochtend verlaten we Cairo alweer en vliegen we naar Luxor.
Valley of the Queens; here we come!

op zoekh naar de soukh

Gisteren na het "Nijlhangen" te voet Cairo verkend.

De pinpas doet het en de packs zijn nog halfleeg (of halfvol, whatever) dus gingen wij
"op zoek naar de soukh"

Van verhalen van kennissen en boeken op de hoogte gebracht van het feit dat de "echte" markt -zegmaar de gewone boodschappendoen-markt- ook erg leuk is. Het zou wel lastig zijn deze te vinden omdat je je dan eerst door het toeristenval moet worstelen.

Met een hoofd vol van alle troeperige souvenirs die we zouden gaan kopen gaan wandelen.

en wandelen, en wandelen, deze rechts?, oh nee, uhhmm, deze dan, zijn we hier niet al geweest?, geen markt, geen troepsouvenirs, geen plastic sfinxen, deze dan? links? stukje doorlopen?

Omdat iedereen je de godganse dag mee wl nemen naar een winkel of je in een taxi naar de bazaar wil sturen zo koppig geworden, dat we weigeren de weg te vragen ;)

ah kijk, daar zijn veel mensen, veel licht
hmmmz, lampen, fietsbanden, door naar de soldeerstraat,
nog geen lelijke waterpijpen...
drilboren, sokken, onderbroeken...
geen jolig koelkastmagneetje te bespeuren.
de bakkershoek, kuikentjes in manden, stukken vlees aan haken bij de slager, kamelenpoten (voor consumptie I presume) op een groezelig tafeltje.
De straatjes worden kleiner, smaller, donkerder, leger.

Steeds meer mensen kijken ons vreemd aan, kinderen beginnen achter ons aan te lopen en een man kijkt ons vanachter zijn koopwaar aan en wuift vriendelijk doch serieus; "end of street".
De straat in kwestie liep wel door, maar werd erg donker en krap.

Volgensmij niet de plek voor pottekijkers.

Stukje teruglopen maar weer.

Waar het blijkbaar voor veel mensen moeilijk is de toeristenbazaar uit te komen, is het ons niet gelukt het kreng uberhaubt te vinden!

The Nile is ... that way!

Daar zit je dan, met een Virgin-Mojito in de hand op een heerlijk luie plofbank aan de oever van de Nijl.

Ongeloofelijk dat je met 4 uur vliegen al zo aan "de andere kant van de wereld zit"
rond n uur of 2 's nachts stapten we uit het vliegtuig en in de heerlijke warme nacht van Cairo.

Na wat leuke rijwissels een visum verkregen, in het paspoort laten plakken door een erg jolige meneer en op zoek naar de tassen.

Ah de tassen... tja,
Het mag een schrale troost zijn voor iedereen die de afgelopen weken moest aanhoren hoe lekker warm het in Egypte is;
Allah straft meteen, en wel door onze backpacks in de hollandse regen te laten staan waardoor de meeste inhoud - boeken en kleding - nu nat is.

Nat en klef .. yumyum

Enfin, Natte packpack op de rug geslingerd en al gauw zagen we iemand staan die stond te wachten op Frank de Groot.
Ik hoop niet dat ene Frank met dezelfde achternaam nu nog hoopvol tussen de taxichauffeurs loopt te zoeken.
Indien dat wel het geval was; Sorry Frank!

Met de hotel-taxi door nachtelijk Cairo naar het hotel gereden.
Erg vriendelijk ontvangen met een kopje thee en een map vol foto's en "leuke" tours die we kunnen boeken. erg fijn, maar niet zo nodig om 4 uur 's nachts

Heerlijk geslapen in een (overwegend) schoon bed.
Bijna teleurgesteld dat we niet al om 5 uur wakker werden geblerd ;)
Maar toch blijer met het feit dat we lekker uitgeslapen wakker werden.

en dan voor het eerst;
Cairo bij daglicht!!

warm , benauwd, veel verkeer, oosters, heerlijk!

Als eerst maar op zoek naar de Nijl.
op de gok een stukje gaan wandelen, in 15 minuten al veel vrienden gemaakt, iedereen hier is vorige maand in Holland geweest, allemaal hoeven ze echt niets van je te hebben, hebben ze Echt Geen winkel, hoeven ze geen baksheesh en wijzen ze je de juiste kant naar de Nijloever.

Het leuke hieraan is dat we door vier verschillende mannen 4 verschillende richtingen op werden gestuurd, en elke keer liepen we "toevallig" langs een winkel van hun zoon/neef/vader/vrouw.

Na de slappe lach die hierop volgde in een theehuis wat gedronken, de kaart erbij gepakt, nog een keer de slappe lach gekregen zoen we zagen dat we elke keer van de Nijl af werden gestuurd.

Maargoed, we hebben m gevonden.

We zitten er nu pal naast in een hippe tent waar we heerlijke linzensoep, babaganoush en samosa hebben gegeten.
Als toetje een Frappachino, en dan zo weer fijn verder slenteren

op zoek naar de sookh!

Salaam van de bever(in) en haar moeder!

Sprechen Sie Burberry??

Hoera, hoera!
Het is zover!
Over enkele minuten stappen we in het vliegtuig dat ons naar Cairo gaat brengen.
Even voor de vaste beverblog lezers; "wij" zijn Franka en "heur moedah".
En de Bever?
Die mag op het huis passen, (drie Sloveense punkers te logeren uitnodigen is al een goed begin, no?)

Zojuist nog met Maarten nog een hapje gegeten in het 'Panorama-cafe' van Schiphol
Met prachtig panoramisch uitzich op het OudHollandsche Klootenweer.

Ook nog een stukje OudHollandsch Cultuur meegepikt in het Schiphol Rembrandt-huis!

Dan nu heel cultureel de Quest en Marie-Claire uitlezen en bloggen op de walgelijk scvhattige Burberry-mini-laptop van m'n Moedah ;)

Morgen ontbijt in Cairo!

tot gauw!

Franka en "me Moedah"