wifi wabliefie

Zoals de oplettende lezer al gemerkt heeft, het bloggen ging niet zo goed omdat ons verder uitstekende hotel wat internetproblemen had/ heeft. Maar wie wil er nou internet als je op het dakterras naar de Nijl kan kijken? Afijn, internet is wel heel fijn als je uren op een vliegveld moet wachten. Het begon in Luxor. Franka wilde een waterpijp als handbagage meenemen. Ze had nog verteld dat er in de kooltjes (die erbij horen) buskruit zat. Mochten niet mee het vliegtuig in. Dus weer terug naar de incheckbalie om een extra tas in te laten checken. Geen probleem, veel glimlachen en verder alles onder controle. Goede vlucht en niets aan de hand. Bagage kwam netjes aan. Zo te zien niets beschadigd. Op naar de internationale vluchten. Volgens de meneer in uniform mochten we pas om 22.30 naar binnen. Wij weer lief glimlachen. Geen wifi in de buurt. Boek uitgelezen. Om 22.00 uur weer naar die meneer. We mochten niet naar binnen. Onze tassen waren inmiddels wel binnen. We hebben ons voor de ingang geposteerd met de mededeling dat we niet meer weggingen. Een andere meneer kwam er bij. Probleem uitgelegd. Hij overleggen. wat bleek, onze meneer sprak helemaal geen engels, kon waarschijnlijk ook niet lezen wat er op ons ticket stond en we waren bij de verkeerde terminal. (Maar leg dat maar eens uit als macho-egyptenaar aan een paar vrouwen.) Dan zeg je liever gewoon: "No entry."
Nu zitten we wel in de goede terminal. Het is een gave om hele grote gebouwen niet te zien, wij konden uiteraard terminal 1 niet vinden... (Wat staat er met koeienletters geschreven????) We mogen nog niet inchecken, maar hebben wel wifi. Dus wie wil er inchecken als je wifi tot je beschikking hebt. Sttraks vast meer. Onder andere wat kan absoluut niet meer als je op reis bent in 2010/2011.