..
Maar op n gegeven moment zullen we toch wel moeten.
Op 19 April zullen we t land uitgeschopt worden i.v.m. Visumzaken en is het blijkbaar tijd om de "Hollandsche boodem" weer eens te bezoeken.
Leek het de Bevers een fijn idee om op zaterdag de 22e April een fijn "wij-zijn-terug-en-bijna-jarig" feestje te geven.
"..And then we can go to bars, New York New York!"
P.S. Joris: hebbie mooi de tijd om het pand weer begaanbaar te maken zodat er meer dan 1 mensen in passen :p
Tuesday, March 28, 2006
Saturday, March 25, 2006
Saturday, March 18, 2006
TissutkoudheBert!!
zweten? wat nou!
truien! sokken!! sjaals!!
Met een stapeltje permits en n paar lekkere dikke sokken op reis naar Sikkim!
Mooi weer een nieuw stempeltje in t paspoort.. enne oh ja .. 't is ook erg mooi hier!
p.s. dit was om u allen (behalve m&m) een hart onder de riem te steken, het is echt niet alleen koud in nederland.
Thursday, March 09, 2006
Hey fijne mensen!
Alles fris in de vrieskist?
Hier is het zoals gewoonlijk lekker zweten.
Vandaag even uitgewapperd op het strand van Chennai.
Vanavond om half 11 gaat de trein die ons heulemaol naar Calcutta gaat brengen. "Fein 32 uur in de trijn"
Linda spingt een half uur eerder dan ons in de trein naar Delhi, want die gaat zaterdagochtend weer met t vliegtuig naar huus.
Hebben jullie nog het laatste bommennieuws doorgekregen in NL?
Eergisteren een paar bommen in Varanasi ontploft. 1 in een tempel, 1 voor het treinstation en 1 bom onderschept op de mainGhat.
Vandaag bleek het, net als Delhi, de Kashmir kwestie te zijn.
Liever een kamikazesquad dat zichzelf ergens midden in de Rajastani-desert opblaast.. heeft verder niemand er last van en kan je toch je statement maken.
Dat geklieder met ledematen op straat moet toch echt een keer ophouden.
Oh ja en gisteren nog een aardbeving (5.2) in Gujarat.. en 's avonds in Indonesie.
het is weer fijn schuiven met de aardplaatjes !!!
Maargoed .. wij gaan naar 'vreedzaam' Calcutta, een permit halen om de Sundarbans in te mogen. Varen over de Gangesdelta en misschien een glimpsje van een (zoals de hotelowner in Goa het zei:) "Big fuckin' man eater man!" Bijzonder grote bengaalse tijgers dus!!
Mensen worden bij bosjes opgevroten, maar touristen schijnen ze nogal eng te vinden.. ach .. we zullen wel zien.
Daarna is het plan naar Darjeeling te tuffen en met een mooie 15-daagse permit Sikkim door te reizen. We hebben ons laten vertellen dat de Zonsopgang daar toch wel bijzonder mooi moet zijn.. Gapen naar de Himalaya's en enkele van de hoogste bergen ter wereld!
ajuus!
Alles fris in de vrieskist?
Hier is het zoals gewoonlijk lekker zweten.
Vandaag even uitgewapperd op het strand van Chennai.
Vanavond om half 11 gaat de trein die ons heulemaol naar Calcutta gaat brengen. "Fein 32 uur in de trijn"
Linda spingt een half uur eerder dan ons in de trein naar Delhi, want die gaat zaterdagochtend weer met t vliegtuig naar huus.
Hebben jullie nog het laatste bommennieuws doorgekregen in NL?
Eergisteren een paar bommen in Varanasi ontploft. 1 in een tempel, 1 voor het treinstation en 1 bom onderschept op de mainGhat.
Vandaag bleek het, net als Delhi, de Kashmir kwestie te zijn.
Liever een kamikazesquad dat zichzelf ergens midden in de Rajastani-desert opblaast.. heeft verder niemand er last van en kan je toch je statement maken.
Dat geklieder met ledematen op straat moet toch echt een keer ophouden.
Oh ja en gisteren nog een aardbeving (5.2) in Gujarat.. en 's avonds in Indonesie.
het is weer fijn schuiven met de aardplaatjes !!!
Maargoed .. wij gaan naar 'vreedzaam' Calcutta, een permit halen om de Sundarbans in te mogen. Varen over de Gangesdelta en misschien een glimpsje van een (zoals de hotelowner in Goa het zei:) "Big fuckin' man eater man!" Bijzonder grote bengaalse tijgers dus!!
Mensen worden bij bosjes opgevroten, maar touristen schijnen ze nogal eng te vinden.. ach .. we zullen wel zien.
Daarna is het plan naar Darjeeling te tuffen en met een mooie 15-daagse permit Sikkim door te reizen. We hebben ons laten vertellen dat de Zonsopgang daar toch wel bijzonder mooi moet zijn.. Gapen naar de Himalaya's en enkele van de hoogste bergen ter wereld!
ajuus!
Friday, March 03, 2006
backwaters
iets minder lettertjes vandaag, maar wat meer oude en nieuwe foteaux:
Arjen, Linda en Laura tijdens de backwatertrip in Cochin.
Arjen, Linda en Laura tijdens de backwatertrip in Cochin.
Water uit de lucht ?!?
Het regent! het regent! de palmpjes worden nat!!
jeetje! onze eerste regen in vier maanden!
en dan wel een goede serieuze subtropischeHoosbui!
Wednesday, March 01, 2006
Ti Ta Tiger Nee net niet
Na het verhaaltje voor het slapen gaan in Thiruvilla was het weer tijd voor een beetje "natuuah-en wildlijf'.
In de bus naar Kumily om vanaf daar het Periyar National Park te bezoeken.
Op het busstation in Kumily kennisgemaakt met Mani(nocommissionman) die Wel een kamer voor ons weet maat Geen Commissionman is..
Na wat heen en weer gegooi met prijzen lopen we met m mee en drukt hij ons op t hart dat hij Echt Geen Commissionman is ..
jaja .. t is al goed
Nononono commision ...
Jeepdriver!!! gilt 'ie.. terwijl hij trots met z'n autosleuteltjes rinkelt..
uiteraard had ManigeencommisionmanmaarwelJeepdriver een fijn aanbod voor ons.
Een beetje duur, maar wel aantrekkelijk en een dagvullend programma.
een lange jeepsafari door het park, een lekker ontbijt in een forest retreat.
een lange wandeling over bijzonder ruig terrein door de jungle.. echt geweldig.
niet veel wildlife gezien, maar wel enorm gave planten en bomen.
Na de wandeling een stukje varen en weer naar de forest retreat voor een fijne lunch.
nog even uitbuiken en relaxen en weer een paar uur in de jeep door het bos toeren.
halverwege de terugrit in het park begint Mani achter t stuur te springen, wijzen en gillen:
TTT TTAAA TAA TI TIGER!!!
jammergenoeg werd ons zicht geblokkeerd door de jeep die voor ons reed. Maar Mani zag nog net op tijd hoe een enorme tijger de weg overstak.
Hij wist niet meer hoe 'ie t had.
Toen hij erachter kwam dat wij de tijger gemist hadden voelde hij zich zo schuldig dat we een extra lange terugrit maakten en z'n best deed om wild dierenvolk voor ons op te sporen.
de dieren werkten niet zo hard mee maar het was evengoed een mooie rit.
In de bus naar Kumily om vanaf daar het Periyar National Park te bezoeken.
Op het busstation in Kumily kennisgemaakt met Mani(nocommissionman) die Wel een kamer voor ons weet maat Geen Commissionman is..
Na wat heen en weer gegooi met prijzen lopen we met m mee en drukt hij ons op t hart dat hij Echt Geen Commissionman is ..
jaja .. t is al goed
Nononono commision ...
Jeepdriver!!! gilt 'ie.. terwijl hij trots met z'n autosleuteltjes rinkelt..
uiteraard had ManigeencommisionmanmaarwelJeepdriver een fijn aanbod voor ons.
Een beetje duur, maar wel aantrekkelijk en een dagvullend programma.
een lange jeepsafari door het park, een lekker ontbijt in een forest retreat.
een lange wandeling over bijzonder ruig terrein door de jungle.. echt geweldig.
niet veel wildlife gezien, maar wel enorm gave planten en bomen.
Na de wandeling een stukje varen en weer naar de forest retreat voor een fijne lunch.
nog even uitbuiken en relaxen en weer een paar uur in de jeep door het bos toeren.
halverwege de terugrit in het park begint Mani achter t stuur te springen, wijzen en gillen:
TTT TTAAA TAA TI TIGER!!!
jammergenoeg werd ons zicht geblokkeerd door de jeep die voor ons reed. Maar Mani zag nog net op tijd hoe een enorme tijger de weg overstak.
Hij wist niet meer hoe 'ie t had.
Toen hij erachter kwam dat wij de tijger gemist hadden voelde hij zich zo schuldig dat we een extra lange terugrit maakten en z'n best deed om wild dierenvolk voor ons op te sporen.
de dieren werkten niet zo hard mee maar het was evengoed een mooie rit.
Zow dat heeft ff geduurd maar dan toch maar weer een verslagje van onze omzwervingen. De laatste tijd hebben we het vooral heel erg rustig aan gedaan.
Nadat we de vorige keer afgesloten hadden met de melding dat we de trein naar Chochin wilden pakken bleek dat toch iets problematischer te zijn dan we gedacht hadden, er gaan maar een stuk of 10 treinen per dag en de eerste beschikbare kaartjes waren voor over 2 weken. Als je bedenkt dat Goa nou niet echt onze favoriete staat in India is dus toch maar besloten om de bus naar Mangalore te nemen (we waren er na een hoop gepuzzel achter gekomen dat de treinen die daarvandaan vertekken nog wel beschikbare plaatsen hadden). Dus weer een reis in een hobbelige sleeper bus. En als je met z'n 3en bent krijg je altijd de fijne bedden achterin (dat zijn d'r tenminste 3 naast elkaar).
The good thing: ik mocht in t midden :)
The not so good thing(maar wel leuk): We hebben maar een keer of 6 6 met ons voorhoofd tegen t plafond gezeten (hoera ik kan vliegen:)
Na een nacht niet slapen en om 5uur 's-ochtends de bus uitgetrapt te zijn werden we aangesproken door een engels meisje (sorry geen foto's nu de pjoeter herkent de het fotowtoestel niet) met de vraag of we het erg vonden als ze de dag met ons zou doorbrengen in Mangalore daar ze wegens omstandigheden als meisje alleen op reis was in India. Aangezien wij er helemaal niet van houden om lastig gevallen te worden door vreemde vrouwen vonden we dat uiteraard erg vreselijk en waren wij met z'n 4en.
Na een beetje babbelen bleek dat Laura ook haar zinnen op Cochin gezet had dus besloten om wat langer dan een dag met elkaar te reizen. Gelijk kaartjes geregeld en 's-avonds door naar Cochin, onze eerste bestemming in Kerala (volgens de kenners het mooiste stukje India).
Cochin bleek een heerlijke plek te zijn om een dag of 5 te relaxen en een beetje rond te kijken (ze hebben zowaar ook ouwe nederlandse gebouwen daar).
En het bleek dat ook de Indiase preutsheid aanzienlijk minder was in Kerala want ze hadden wel een kamer die groot genoeg was voor 4 personen en na de vraag voor een extra matras op de grond kwam het antwoord dat het grote bed groot genoeg was voor 3 mensen.
Cochin is ook de enige plaats in Kerala waar ze elke avond een 'toeristen' voorstelling Kathikali geven, een specifieke vorm van dans/toneel/muziek uit Kerala. Daar de toeristen versie behoorlijk gestript is (de meeste westerlingen hebben iets te weinig geduld om een hele voorstelling uit te zitten) hebben wij toch maar besloten om voor het echte werk te gaan. Op naar Tiruvilla een dorpje ~70km van Cochin alwaar de lokale tempel bijna elke nacht Kathikali heeft.
Ene inderdaad we hebben maar 1 dag hoeven wachten en toen konden we terecht voor onze eerste indiase all-nighter: aanvang 22:00 - einde plm 05:00
Jawel 7 uur lang feest, 1 bandje bestaande uit 2 zangers/blikjesspelers en 2 drummers. En een paar acteurs met erg mooie make-up/kostuums.
Mooi om te zien dat ze vooral speelden voor god (Vishnu in dit geval) om zich te verontschuldigen voor het feit dat ze de traditionele verhalen verknippen en in hapklare brokken aan toeristen voorschotelen voor een beetje geld. Publiek is welkom maar optioneel. En inderdaad er waren wat locals die ook zaten te kijken...even dan...daarna waren er wat locals die lekker lagen te slapen en af en toe eens een oogje open deden. Verder waren er wat mensen die vroeg naar hun werk moesten en ook een kwartiertje meepikten.... en wij.
Na het doorstaan van de hele voorstelling (ik ben de enige die z'n ogen de hele nacht niet gesloten heeft: Linda, Laura en Franka hebben vroeger of later toch ook ff de oogjes gesloten) moet ik zeggen dat ik 't geweldig vond maar dat ik kan begrijpen dat er een korte toeristen versie is, zo'n lange voorstelling is zeker niet voor iedereen weggelegd. Voor de liefhebbers: Wij hebben het verhaal van Krishna voorgeschoteld gekregen, dit was eigenlijk alleen maar te herkennen door de klassieke Krishna pose waar ze mee begonnen en wat kleine dingetjes.
Nadat we de vorige keer afgesloten hadden met de melding dat we de trein naar Chochin wilden pakken bleek dat toch iets problematischer te zijn dan we gedacht hadden, er gaan maar een stuk of 10 treinen per dag en de eerste beschikbare kaartjes waren voor over 2 weken. Als je bedenkt dat Goa nou niet echt onze favoriete staat in India is dus toch maar besloten om de bus naar Mangalore te nemen (we waren er na een hoop gepuzzel achter gekomen dat de treinen die daarvandaan vertekken nog wel beschikbare plaatsen hadden). Dus weer een reis in een hobbelige sleeper bus. En als je met z'n 3en bent krijg je altijd de fijne bedden achterin (dat zijn d'r tenminste 3 naast elkaar).
The good thing: ik mocht in t midden :)
The not so good thing(maar wel leuk): We hebben maar een keer of 6 6 met ons voorhoofd tegen t plafond gezeten (hoera ik kan vliegen:)
Na een nacht niet slapen en om 5uur 's-ochtends de bus uitgetrapt te zijn werden we aangesproken door een engels meisje (sorry geen foto's nu de pjoeter herkent de het fotowtoestel niet) met de vraag of we het erg vonden als ze de dag met ons zou doorbrengen in Mangalore daar ze wegens omstandigheden als meisje alleen op reis was in India. Aangezien wij er helemaal niet van houden om lastig gevallen te worden door vreemde vrouwen vonden we dat uiteraard erg vreselijk en waren wij met z'n 4en.
Na een beetje babbelen bleek dat Laura ook haar zinnen op Cochin gezet had dus besloten om wat langer dan een dag met elkaar te reizen. Gelijk kaartjes geregeld en 's-avonds door naar Cochin, onze eerste bestemming in Kerala (volgens de kenners het mooiste stukje India).
Cochin bleek een heerlijke plek te zijn om een dag of 5 te relaxen en een beetje rond te kijken (ze hebben zowaar ook ouwe nederlandse gebouwen daar).
En het bleek dat ook de Indiase preutsheid aanzienlijk minder was in Kerala want ze hadden wel een kamer die groot genoeg was voor 4 personen en na de vraag voor een extra matras op de grond kwam het antwoord dat het grote bed groot genoeg was voor 3 mensen.
Cochin is ook de enige plaats in Kerala waar ze elke avond een 'toeristen' voorstelling Kathikali geven, een specifieke vorm van dans/toneel/muziek uit Kerala. Daar de toeristen versie behoorlijk gestript is (de meeste westerlingen hebben iets te weinig geduld om een hele voorstelling uit te zitten) hebben wij toch maar besloten om voor het echte werk te gaan. Op naar Tiruvilla een dorpje ~70km van Cochin alwaar de lokale tempel bijna elke nacht Kathikali heeft.
Ene inderdaad we hebben maar 1 dag hoeven wachten en toen konden we terecht voor onze eerste indiase all-nighter: aanvang 22:00 - einde plm 05:00
Jawel 7 uur lang feest, 1 bandje bestaande uit 2 zangers/blikjesspelers en 2 drummers. En een paar acteurs met erg mooie make-up/kostuums.
Mooi om te zien dat ze vooral speelden voor god (Vishnu in dit geval) om zich te verontschuldigen voor het feit dat ze de traditionele verhalen verknippen en in hapklare brokken aan toeristen voorschotelen voor een beetje geld. Publiek is welkom maar optioneel. En inderdaad er waren wat locals die ook zaten te kijken...even dan...daarna waren er wat locals die lekker lagen te slapen en af en toe eens een oogje open deden. Verder waren er wat mensen die vroeg naar hun werk moesten en ook een kwartiertje meepikten.... en wij.
Na het doorstaan van de hele voorstelling (ik ben de enige die z'n ogen de hele nacht niet gesloten heeft: Linda, Laura en Franka hebben vroeger of later toch ook ff de oogjes gesloten) moet ik zeggen dat ik 't geweldig vond maar dat ik kan begrijpen dat er een korte toeristen versie is, zo'n lange voorstelling is zeker niet voor iedereen weggelegd. Voor de liefhebbers: Wij hebben het verhaal van Krishna voorgeschoteld gekregen, dit was eigenlijk alleen maar te herkennen door de klassieke Krishna pose waar ze mee begonnen en wat kleine dingetjes.
Subscribe to:
Posts (Atom)