Pyramids

Na een paar dagen rondstruinen door de stad voelt het al alsof we hier een week zijn.
Er is zoveel te zien, zoveel mensen op straat.

Na de eerste indruk van een enorm drukke stad, vol met wild verkeer en mensen die je continu aanspreken voelt Cairo aan als een fijne plek.
Eenmaal geleerd welke gesprekken wel en niet aan te gaan (where are you from, come to my shop, blablabla) Spreek je naast verkopers ook "gewone" mensen om gewoon een praatje te maken of je op sleeptouw nemen bij het oversteken van de straat.
Iets wat hier verdacht veel op een real-life versie van Frogger lijkt.
tussen de auto's manouvreren, precies genoeg oogcontact met alle chauffeurs en Gaan!

Een vaak gehoord advies:
"close your eyes, walk and pray to Allah"

Nu vertrouw ik meer op mijn eigen zicht dan het gebed maar grappig is wel het besef dat de landen waar geloof wat prominenter is, het verkeer ook zodanig is dat je vanzelf wel gaat bidden ;)



's avonds voor het slapen nog even een kopje thee en n waterpijp, op de achtergrond muziek uit de televisie die hier elke dag op straat wordt neergezet.
Gisteravond zat de straat helemaal afgeladen vol; Voetbal!
Blijkbaar een belangrijke wedstrijd want de hele straat stond vol met stoeltjes, waterpijpen, zingende joelende juichende toeschouwers.

Over het algemeen worden de theehuizen vooral bevolkt door mannen maar aan het begin van de avond zitten er nog best wel wat vrouwen aan de sjisha en een sapje.

Gisteren de hele ochtend in het museum doorgebracht.
Hier staat echt letterlijk in elk hoekje en nisje wel wat best overweldigend; zoveel schatten uit het hele land uit de grond gehaald en hier tentoongesteld.

Mona-lisa-achtige praktijken bij het dodenmasker van Tutanchamun, maar toch wel de moeite waard. Zoals met meer dingen die hier te zien zijn heeft het wel iets magisch om er zo dichtbij te staan, nadat je het je hele leven al op plaatjes, boeken en televisie hebt gezien.

Ook bij de pyramides was dat zo.
Een beeld wat eigenlijk al zo uitgekauwd en kitscherig is geworden
maar zo mooi en speciaal om er naast te lopen.

"de drie van Gizeh" maken van de Sfinx maar een klein beeldje;)

De complete tours hebben we gelaten voor wat ze zijn; Via het hotel hebben we een chauffeur geregeld die ons naar Gizeh, sakkara, Memphis en Dahsjur.
Geen gids, want we zijn eigenwijs, kijken ons hele leven al discovery en willen vooral gewoon rondlopen en kijken zonder netjes op te moeten letten op alle verhalen die verteld worden.

Een goede keuze, want wat een fantastische dag!
Als uitsmijter in Dashjur ook een pyramide ingeklommen.
Terwijl we afdalen in een hele krappe benauwde gang bedenk ik me dat ik erg blij ben geen last te hebben van claustrofobie... toch?
wow, even goed ademhalen, niet te veel nadenken en doorkruipen door die eindeloze gang naar beneden.

eenmaal binnen, waar nieteens zoveel te zien is - helemaal niets eigenlijk, raak ik toch wel betoverd; "Whahhaaaaa ik sta gewoon IN een pyramide"
De bizar heftige ammoniakgeur van duizenden jaren zweet is ook erg euhmm. betoverend? vunzig?

in ieder geval; dit is waarvoor we hier kwamen!
Fantastisch!

Morgenochtend verlaten we Cairo alweer en vliegen we naar Luxor.
Valley of the Queens; here we come!