The weather is here, I wish you were beautiful

Om maar eens verder te gaan waar de vorige keer de internet'tikken' op waren;

Suriname is een land waar je snel aan kan wennen.
Het weer kan binnen een paar uur wisselen van drukkend benauwd, tot lekker zomers tijdens en na een forse regenbui. 's nachts slapen met een ventilator voor 't bed en zo is de warmte goed te overleven.

Op een of andere (vreemde?) manier hebben we geen problemen om te schakelen naar Surinaamse tijd. Niet alleen de klok die 5 uurtjes terug mag, maar ook begrippen als "straks, later en 'een uurtje' zijn wat rekbaarder dan thuis. Maar aangezien de Bevers altijd al bekend stonden om hun 'tropische tijdsbesef' levert dit voor ons geen problemen op ;)

Zo duurde het toch wat langer dan gepland voor we "ons huisje" konden betrekken;

Na aankomst op Luchthaven Zanderij een taxi naar Parbo-centrum genomen, met het plan daar eerst even bij te komen met een drankje en dan een plan te trekken.
De taxichauffeur dropte ons op een gezellige straat en al gauw was het eerste "PARBO-bier"-uithangbord gevonden en de eerste Djogo met twee cupsen besteld.

Op het terrasje zaten meer mensen n lekker biertje te drinken, maar vooral de twee oude, dronken, luidruchtige mannen naast ons trokken de aandacht.
Nog suf van twee dagen niet slapen en een 9 uur durende vliegreis hoorden we het geratel van de, toch aardige, dronken mannen aan. Hard werd ik uitgelachen toen ik naar de telefooncel wilde lopen, kreeg meteen een mobieltje in mijn handen gedrukt van dronken man #1.
Vlak voor vertrek op Schiphol kreeg ik van Gladys en m'n moeder nog een nummer door van iemand die een huis voor ons had geregeld, Henk. Tussen het rumoer door geprobeerd Henk te bellen, me voor te stellen en te vertellen waar we zaten. Steekt er op dat moment een man over straat terwijl hij naar ons zwaait! Bleek Henk toevallig praktisch naast ons te staan. Erg grappig.

Na de kennismaking een afspraak gemaakt om een paar uur later weer contact op te nemen, aangezien onze aankomstdatum niet helemaal duidelijk was, en het huis dus nog niet 'gereed'.

De rest van de middag een beetje door Parbo geslenterd. (Editors note: Slenteren met een backpack in de Surinaamse middagzon is kudt met -dt)
Lekkere broodjes en cakes gegeten en van bankje naar terras gehopt.
's middags kregen we te horen dat het beter uitkwam als we pas de volgende dag naar het huis gingen. (man met de sleutel was op pad). Taxi genomen naar een leuk Guesthouse 'Zus & Zo" (een van de weinige namen die ik nog uit mn hoofd wist haha)
Een een echte authentieke westerse maaltijd gegeten. Nog steeds geen roti gegeten -dammit-, wel heerlijke pommodori-soep. Dit omdat we tegen deze tijd eindelijk een beetje uitgeput raakten en gewoon wilden eten en slaaaaapen!

De volgende ochtend wakker geworden zonder airco, licht en water -argh-.
(Iemand had de elektriciteitspaal voor het guesthouse geramd.)

Een goede reden om er op uit te gaan voor een ontbijtje (en een werkende plee!)
Lucky, lucky, want het was Keti Koti!
Overal op straat kraampjes met lekkere hapjes, vrolijke muziek en troep die je thuis ook niet zou kopen. Een soort koninginnedag om te zien dus.
In de mooie Palmentuin ontbeten/gebruncht met Baka bana en Telo. hmmmm

In de loop van de middag werden we door Henk en Biga opgehaald en naar het huis in Lelydorp gebracht.

Biga (heet zo omdat het geen kleine jongen is) is de beheerder van het huis en komt regelmatig aanwaaien om te checken of alles in orde is en een Djogo met ons te drinken.

Zooo dat was wel weer genoeg getik voor vandaag.

Allemaal een bossie van die bevers uit switit sranan en tot laterrrs!