OV in India

Het heeft even geduurt maar we hebben dan toch eindelijk onze eerste echte india ervaring met het openbaar vervoer gehad.....

Na 9 dagen 'met een biertje, onder een palmboom op het strand liggen' in Diu vonden we het wel weer tijd om het wat rustiger aan te doen, het moet tenslotte wel een beetje leuk blijven......
Dus wij vol goede moed de reis naar Sasan Gir aangevangen om een dagje junglesafari te doen in de hoop enkele van de laatste aziatische leeuwen in het wild te kunnen aanschouwen.
De totale reis in een kilometer of 60-70 en zou dus makkelijk binnen een dag moeten kunnen zelfs met de ene overstap die gedaan moest worden in Una........Niet dus!
Het stukje naar Una was geen enkel probleem, in een share rikshaw spingen en een half uurtje hobbelen in een bakje ter grootte van een stevige bakfiets waar echt makkelijk 15 mensen en 4 backpacks in blijken te passen (nja ok een beetje proppen en aan de zij-, achter-, voor-, boven- en onderkant hangen). Uurtje wachten op de bus naar Sasan Gir die ons daar 2,5 uur later af zou moeten leveren.
Echter halverwege de rit besloot de bus de geest te geven, iets wat hij al 2 jaar eerder had moeten doen....
(voor de autotechneuten onder jullie: de verbinding tussen de aandrijfas en het wiel deed het niet meer. Resultaat hoop herrie, geen beweging). Vol goede moed beginnen de chauffeur en de conducteur het geval te repareren bijgestaan door alle mannelijke indiase passagiers die er allemaal heel interessant omheen stonden te blaten...
Half uur later springt iedereen weer in de bus want hij is gemaakt, met wat weet nog steeds geen mens maar goed. Bus gestart, resultaat ongeveer -2 meter.. Opnieuw proberen, gelukkig komt er een vrachtwagen aan, die er toch niet langs kan, en met behulp van de chauffeur en wat gereedschap lukt het om een half uur later de reis te vervolgen zij het met zo'n 10 kilometer per uur. Het lukt ze toch om de bus in het volgende dorp te krijgen alwaar het na een uur lobbien lukt iemand met een lasapparaat te vinden, bus door veel te kleine steegjes naar de werkplaats en ja hoor 15 minuten laten kunnen we weer. Dit alles lijkt zowaar gewerkt te hebben en we kunnen zowaar toch zeker zo'n 10 kilometer vooruit voordat het geheel het weer begeeft... er komt inmiddels stoom uit de oren van de chauffeur maar er moet toch weer gewerkt worden dus begint het hele circus weer opnieuw. Tot 2x toe denkt men wederom dat de klus geklaard is en dan ziet de conducteur toch eindelijk het licht: De bus is echt op....
Binnen de kortste keren worden alle passagiers op een passerende vrachtwagen geladen and off we go......again.
3 dorpjes verder is helaas het eindstation vd vrachtwagen en worden we wederom in een share rikshaw gehesen die ons naar Sasan Gir brengt, or so we think. Vol goede moed beginnen we het, inmiddels donkere, dorpje af te speuren naar een hotel. Maar gelukkig weet een behulpzame mede passagier ons te melden dat dit Sasan Gir niet is, da's nog 12 kilometer verder. Dus weer een share rikshaw in en op naar, eindelijk, onze eindbestemming.

Resultaat:
8 uur opgestaan, 20uur op plaats van bestemming. Zo zie je maar weer elke reis in India duurt (minimaal) een dag :)

Het positieve van dit verhaal is wel dat we weer 2 typen indiaas vervoer van ons todo lijstje kunnen schrappen. Naast de trein, bus, gewone rikshaw, fiets, motor, scooter en kameel hebben we nu ook de motor rikshaw (een soort pickup maar dan met de voorkant van een motor) en de vrachtwagen gehad.

En oh ja voor ik het vergeet.....geen leeuw te bekennen :(
2 safaris gedaan een in een jeep netjes zoals het hoort en een lopend (ten strengste verboden maar dat weten wij toch niet...) en een hoop wild gezien: Gestippelde herten, een adelaar, vossen (leken meer op wolven..), pauwen (duh...), wilde zwijnen (zien er net zo uit als de tamme indiase zwijnen met het verschil dat ze niet in het dorp rondlopen), grote antilopen, een krokodil.....maar niet de sterren van het park leeuwen en luipaarden die lieten zich toch echt allleen maar horen :(

Arjen