Hoewel wij de vorige post afsloten met het plan om naar Bodhgaya te gaan voor een kleine meditatie cursus, in de schaduw van de boom waar Boedha het licht zag, zagen wij ons genoodzaakt de plannen enigszins tewijzigen.
Ergenstijdens de laatste gezamelijke Varanasi ochtend zagen wijzelf namelijk ook opeens het licht:
Meditatie prima maar dan wel ergens waar het niet zo 'fokking koud' is...
Zo kon het gebeuren dat wij de ochtend na het afscheid van Marlène en Hank (die volgens het laatste SMSje reeds retour zijn in ons aller kikkerlandje) op de trein met bestemming Mumbai gesprongen zijn. Alwaar wij nu achter de ramplank zitten in afwachting van de trein die ons 700km recht naar het zuiden moet brengen.
(ja inderdaad we gaan toch naar Goa...)
Al met al een dikke 2000 kilometer treinen, 1x 24 en 1x 12 uur, maar dan hebbie ook wat.
Het viel ons nu al op dat we in een ander land zitten, het is hier zo rustig op straat:
- met houd zich, min of meer, aan de verkeersregels.
- toeteren kennen ze, bijna, niet.
- autorikshaws zijn blijkbaar verboden.
- iedereen is te druk met zichzelf bezig om zich druk te maken om een paar toeristen die toevallig langslopen.
Bah het lijkt wel of we in europa zitten (het zuiden dan want het is hier gelukkig wel 30 graden :)
2 comments:
en ze hebben er vast ook geen gingerlemonhoneytea..... (What counrty are yuo from, mister?)
Inderdaad al weer terug in Nederland. Handschoenen en winterjas aan en dan blote voeten om het india-gevoel vast te hadden. (PEN, PEN, PEN)Straks maar eens inkopen doen bij de c1000. Kijken of het discount vragen een optie is. Wel fijn om weer op een gewone toilet te kunnen zitten en er hangt gewoon papier naast. 't Zijn van die kleine dingen die het leven prettig kunnen maken.
" en als ik nou Twee pakken melk neem.. krijg ik dan korting??"
Post a Comment