Hoewel er genoeg is veranderd de afgelopen jaren, is er gelukkig ook veel hetzelfe gebleven; Periyar National Park is nog steeds een van de mooiste natuurparken waar we zijn geweest.
Dit enorme (beschermde) natuurgebied is huis voor zo'n 46 (!) tijgers, wilde olifanten, sambar-herten, wilde zwijnen, tig soorten aapjes en heul veul vogels.
Tijdens de avondwandeling zelfs enkele dieren gespot! Herten, zwijnen, vogels.
Hoewel je hier niet zeker ben van het aanzicht van een tijger of een groep olifanten is het toch een geweldige plek om te zijn. Zo veel soorten planten en vogels... wauw!!
Na een dagje wandelen, luieren, lezen en naar het bos turen hebben we een dagprogramm geboekt. Half 6 's ochtends stond er een jeepje voor ons klaar en rijden we het park in. Aangezien we in de ebrgen zitten is het koud en mistig.
Hoe dieper we het park in rijden en hoger de ebrgen in gaan, zien we langzaam de zon opkomen. Het parkt "ontdooit" en ontwaakt; we zien vogels, herten en aapjes.
Midden in het park staat een ontbijt voor ons klaar. Kerala style -- yummy!!
Zuid Indiase ontbijtjes zijn misschien niet voor iedereen weggelegd, maar ik vind t heerlijk!
Goldy-oldie is natuurlijk de masala dosa; flinterdunne pannekoek, gevuld met gekruide aardappel/groente, geserveerd met kokoschutney en sambar - een soort pittige groentensoep/bouillon -.
Vandaag kregen we Idly. Het best te omschrijven als balletjes/broodjes van gestoomde rijst, ook geserveerd met kokoschutney en sambar.
Licht verteerbaar en lekker pittig; goed ontbijt voor Beversopreis ;)
Na het ontbijt een stevige wandeling door het bos, lunch, een stukje varen en toen was t alweer n uur of 4!
Weer een prachtige rit naar de uitgang van het park. Een omweggetje gemaakt naar het huis van onze jeep-chauffeur die dag. hij stond erop dat we zijn huis zouden zien.
daar werden we door de hele familie ontvangen: vader, moeder, zussen, babies, en z'n grootvader wonen allemaal in hetzelfde huis.
We krijgen een rondleiding door de tuin, ondertussen worden er kokosnoten uit de boom geslagen en al gauw zitten we, onder toeziend oog van constant giechelende, tandloze en dove opa, kokoswater te slurpen.
Ondertussen komt de kokos zachtjesaan mn neus uitlopen maar braaf slurpen en eten we de kokosnoot op en weten we net op tijd de tweede portie af te slaan.
Voordat we verder reden naar ons guesthouse krijg ik een papier met het adres en telefoonnummer en de mededeling dat we de volgende keer dat we in Kerela zijn bij hem blijven logeren ;)
Hoe dat zou werken aangezien ze met 4 generaties in een huisje wonen dat ongeveer zo groot is als onze woonkamer is zou ik niet weten. Wel is het weer tekenend voor de vriendelijkheid waarmee je hier in Kerala als toerist wordt behandeld.
In tegenstelling tot veel andere plekken in India is Kerala zooooo veel fijner, rustiger en vriendelijker.
Toerisme is hier een veel gezondere business dan in het noorden, waar verkopers en touts niet van ophouden weten, continu overprijzen en oplichten en lastigvallen.
Uiteraard moet je hier ook afdingen en ook hier staan mensen voor hun winkel of restaurant te vragen of je een kijkje wil nemen of wil komen eten, maar --hallelujah-- in deze regio verstaat men het woord "nee".
2 comments:
:)
Zo'n ontbijtje in the middle of nowhere is dan misschien niet voor iedereen weggelegd, maar het is altijd nog te verkiezen boven 8 weken lang (!) ontbijten met droog brood met jam, jam en jam of een gebakken ei. Ik heb eerlijk nog steeds geen gebakken ei op brood gegeten daarna!
Buen Provecho.
Post a Comment